‘The Call of the Wild’ အကြောင်း ရေးပေးပါလို့ ကိုရွှေသန်းက တောင်းဆိုလာတော့လဲ ရေးလိုက်ရပြန်ပေတာပေါ့ လဗျာ။
ဇာတ်လမ်းကတော့ ခွေးတစ်ကောင်အကြောင်းပါ။ ဒါပေမဲ့ သာမန်ခွေးမဟုတ်တာတော့ သေချာတာပေါ့ ကိုရွှေသန်းရယ်။
သူ့နာမည်က “Buck” ပါတဲ့။
‘ဘတ်’ ရဲ့ မူရင်းသခင်က တရားသူကြီး။ သူ့ဘဝ အစပိုင်းမှာ သူ့သခင်နဲ့ လမ်းလေးလျှောက်လိုက်၊ အစားကောင်း စားလိုက်၊ အိပ်လိုက်နဲ့ အင်မတန် ဇိမ်ကျတဲ့ ဘဝပေါ့ဗျာ။
ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ခိုးပြီးရောင်းစားခံလိုက်ရတာကနေစပြီး သူ့ဘဝ တဆစ်ချိုး ပြောင်းသွားတော့တာပဲ။
သူ့သခင်အသစ်က စာပို့သမား။ စာပို့ရတာမှ အင်မတန်ကြမ်းတမ်းလှတဲ့ ရာသီဥတုနဲ့ခရီး မိုင် ၂၀၀၀ ကျော်ကိုဖြတ်ပြီး စာတွေပို့ရတာ။ ဘတ်က သူဌေးသားဘဝက လာခဲ့တာမို့ အစပိုင်းမှာ စွပ်ဖားဆွဲလို့ အဆင်မပြေဘူး။ ရေခဲပြင်ပေါ်မှာ မလျှောက်တတ်တော့ မကြာခဏ ချော်လဲတယ်။ နောက်တော့လည်း ဒီလိုနဲ့ အဆင်ပြေသွားရတာပါဘဲ။
ဘတ်က အသိဉာဏ်ရှိတယ်။ အရာရာကို စဉ်းစားချင့်ချိန်နိုင်တယ်။ သနားကြင်နာတတ်တယ်။ ကိုယ်ချင်းစာတရား ရှိတယ်။ တခြားသူတွေအပေါ် မျှမျှတတ ဆက်ဆံတတ်တယ်။
စွပ်ဖားဆွဲတဲ့ခွေးအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က လူမိုက်၊ နောက်ရောက်လာတဲ့ ဘတ်က သူ့ထက်သာတော့ မနာလိုဘူး။ ဆိုတော့ ဘတ်ကို အသေအကျေကိုက်တယ်။ သူက ခေါင်းဆောင်ဆိုတော့ ဘတ်က အစပိုင်းမှာ သည်းခံနေသေးတယ်။ ဘတ် အလူးအလဲခံနေရတော့ သူရို့အဖွဲ့က အတော်စိုးရိမ်နေပြီ။ ဒါပေမဲ့ ခေါင်းဆောင်လုပ်တဲ့သူက မိုက်လုံးကြီးလေတော့ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ဒီအတိုင်းကြည့်နေကြရတယ်။ နောက်တော့ သူ့အသက်အန္တရာယ်ကိုပါ ခြိမ်းခြောက်လာလို့ ဘတ်လည်း မတတ်သာတဲ့အဆုံး ပြန်ဖိုက်ရတော့တယ်။ သူက ဗလကောင်းလေတော့ ဟိုပျူစောထီးကောင်ကို (ဟုတ်ပေါင်) ခေါင်းဆောင်လူမိုက်ကို ဂုတ်ကနေကိုက် လွှင့်ပစ်လိုက်တော့ တခါတည်း ကျောင်းမှန်ကန်မှန်းသိပြီး ထွက်ပြေးသွားတာ ပြန်ကို မလာရဲတော့ဘူး။
ခေါင်းဆောင်ခွေး မရှိတော့ သူ့သခင်က သူတို့အုပ်စုထဲက အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ တစ်ကောင်ကို ခေါင်းဆောင်ခန့်တယ်။ ဘတ်က လက်မခံဘူး။ သူတို့အဖွဲ့ကလည်း ဘတ်ကိုပဲ ခေါင်းဆောင်တင်ချင်နေတော့ မတတ်သာတဲ့အဆုံး သူ့သခင်က ဘတ်ကို မယုံရဲယုံရဲနဲ့ ခေါင်းဆောင်ခန့်လိုက်ရတယ်။
ဘတ်က အစွမ်းပြလိုက်တာ မိုင် ၂၄၀၀ လောက်ခရီးကို ရက်ပေါင်း ၈၀ နဲ့ အရောက်သွားနိုင်ခဲ့တယ်။ (လမ်းခရီးက နှင်းမုန်တိုင်းရဲ့ ဒုက္ခ၊ သုက္ခတွေကိုတော့ ရုပ်ရှင်ထဲမှာ ကြည့်ပေါ့ဗျာ။) သူ့သခင်စာပို့သမား ပါရောက်ပြောတာလေး မှတ်စရာကောင်းတယ်။ ‘ဒီမယ်ဘတ်၊ ငါတို့ဟာ စာတွေကိုမျှလောက်သာ သယ်လာတာ မဟုတ်ဘူးကွ။ လူတွေရဲ့ ဘဝတွေ၊ မျက်ရည်တွေ၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေကို သယ်လာတာကွ” တဲ့။ သူ့သခင်ပြောတာကို ဘတ်က သဘောပေါက် တယ်။
အပြန်ခရီးကျတော့ စာထုပ်ကြီးကိုသယ်ပြီး ဘတ်တို့တသိုက် ပြန်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဖိုးကြီးတစ်ယောက်က သူတို့အပြန်မှာ ထည့်ပေးလိုက်မဲ့ စာကိုရေးနေတာ မပြီးသေးဘူး။ အဖိုးကြီး စာအိတ်ကိုင်ပြီး အပြေးထွက်လာတော့ ဘတ်တို့ရထားက စထွက်နေပြီ။ အရှိန်တောင် အတော်ရနေပြီ။
အဖိုးကြီး စာအိပ်ကိုင်ပြီး အပြေးထွက်လာတာကို ဘတ်လည်း မြင်လိုက်ရော စွပ်ဖားကို တုံ့ကနဲရပ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲဘော်တွေအကုန်လုံး အလဲလဲ အပြိုပြိုနဲ့ပေါ့။ သူ့သခင်လည်း အတော်စိတ်ဆိုးတယ်။ နောက်တော့ ဘတ်က အဖိုးကြီးဆီကစာကို သွားယူပေးတယ်။ အဲဒါနဲ့ အဖိုးကြီး ‘သော်တွန်’ (ဟယ်ရီဆင်ဖို့ဒ်) နဲ့ ဘတ်နဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်သွားတယ်။
နောက်တော့ တယ်လီဂရပ်စာပို့စနစ် ပေါ်လာတော့ ဒီလောက်ကြမ်းတမ်းပြီး အလှမ်းဝေးလှတဲ့ စာပို့စနစ်ကို ဖျက်သိမ်း လိုက်တော့ သူ့သခင်ရော ဘတ်တို့အဖွဲ့ပါ အလုပ်ပြုတ်ရပြန်တယ်။ ဘတ်တို့အဖွဲ့ သခင်အသစ်နဲ့ နှစ်ပါးသွားရပြန်ရော။
အဲဒီ သခင်အသစ်က ‘မီးမလာရင် ဖယောင်တိုင် ထွန်းနေပါလား’ တို့၊ ‘လယ်သမားတွေ ထမင်းတစ်နပ်လျှော့စားပါလား’ တို့ ဆိုတဲ့ လူစားမျိုး။ ရေခဲထဲနစ်နေတဲ့ စွပ်ဖားကို အတင်းဆွဲခိုင်းတော့ ဘတ်တို့လည်း အသားကုန်ရုန်းတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ စွပ်ဖားက တုပ်တုပ်တောင် မလှုပ်ဘူး။ သူရို့သခင်က ဘတ်တို့အဖွဲ့ကို ခွေးပျင်းတွေ၊ အစားတော့ စားချင်တယ်။ အလုပ်တော့ မလုပ်ချင်ဘူးဆိုပြီး ကြာပွတ်နဲ့ နင်းကန်ရိုက်တယ်။
ဘတ်ရဲ့မိတ်ဆွေ သော်တွန်ရောက်လာပြီး ဟယောင်၊ မင်းရထားက ရေခဲထဲနစ်နေတာ ဘယ်လိုလုပ်ဆွဲမလဲကွ ဆိုတော့ ငါ့အလုပ်ကို ဘာလာရှုပ်တာလဲ ဆိုပြီး ရန်လုပ်တယ်။ အဖိုးကြီးက တုံးကြီးယူပြီး လှည်းကို ရေခဲထဲက ဆယ်ထုတ်ပေးလိုက်တော့မှ စွပ်ဖားလည်း ရွေ့တော့တယ်။ ဘတ်က မြစ်ကိုဖြတ်ဘို့ သဘောမတူဘူး။ အဲဒါနဲ့ သူ့သခင်လည်း ဘတ်ကို အသေအကျေရိုက်ပြန်တယ်။ သော်တွန်က ဟယောင်၊ ခုအချိန်မြစ်ကို မဖြတ်နဲ့အုံး။ ခဏနေ ရေခဲတွေ အကုန်အရည်ပျော်တော့မှာ၊ အကုန်မာလကီးယားလိမ့်မယ် ဆိုတော့ သူတို့သခင်လူမိုက်က အဲဒါမင်းနဲ့ ဘာဆိုင်သလဲ ရန်လုပ်ပြန်တယ်။
သော်တွန်လည်း ဘတ်ကို လှည်းက ကြိုးဖြတ်ပြီး ထမ်းလာခဲ့တယ်။ ဘတ်ခမျာ လမ်းတောင် မလျှောက်နိုင်တော့ဘူး။
သော်တွန်က အရက်သောက်တယ်။ ဘတ်က မကြိုက်ဘူး။ သော်တွန်ရဲ့ အရက်ခွက်ကို မှောက်ပစ်တယ်။ နောက်တော့ အရက်ပုလင်းကို အပြင်ယူသွားပြီး နှင်းထဲမှာမြှုပ်၊ သူ့ကိုယ်လုံးကြီးနဲ့ ဖိထားလို့ သော်တွန်လည်း အေးဘာခွာ ဆိုပြီး လက်မြှောက်လိုက်ရတယ်။
ဒီတောင်ရဲ့ဟိုဘက်မှာ ဘာတွေရှိသလဲဆိုတာ ငါ့သားက တအားသိချင်တယ်။ (သူ့သားက ဆုံးသွားပြီ) ငါတို့ သွားရအောင်ကွာ လို့ သော်တွန်က ပြောတော့ ဘတ်လည်း သဘောတူတာနဲ့ သူတို့ ခရီးထွက်ခဲ့တယ်။
နောက်ဆုံး သူတို့ ချောင်းတခုနားမှာ စတည်းချတော့ ရွှေတုံးတွေ တွေ့တာနဲ့ ရွှေရှာကြတယ်။
သူ့စီးပွားရေးကို နှောင့်ယှက်ရကောင်းလားဆိုပြီး ဘတ်ရဲ့သခင်ဟောင်းက သူတို့ဆီ နောက်ယောင်ခံ လိုက်လာပြီး သော်တွန်ကို သတ်ဘို့ ကြိုးစားတယ်။
ဘတ်လည်း အဲဒီကောင်ကို မီးလောင်နေတဲ့ တဲထဲ တွန်းထည့်လိုက်တယ်။
နောက်တော့ ဘတ်ဟာ တကိုယ်လုံး ဖွေးဖွေးဖြူနေတဲ့ ကောင်မလေး ချောချောလေးနဲ့တွေ့ပြီး တအိုးတအိမ် ထူထောင်တယ်။
သော်တွန်က ဘတ်ရေ၊ ဒီနေရာကမှ မင်းရဲ့ဇာတိ အစစ်အမှန်ပဲကွ။ သူတို့ဟာ မင်းရဲ့ အဆွေအမျိုးတွေပဲ။ မင်းဒီမှာပဲ သူတို့နဲ့ ပျော်ပျော် နေခဲ့ပါတော့ကွာ တဲ့။
The Call of the Wild ဟာ သာမန်ခွေးတစ်ကောင် အကြောင်းမျှသာမဟုတ်ဘဲ ဘေးဒုက္ခရောက်တဲ့အခါ စည်းစည်းလုံးလုံး ညီညီညွတ်ညွတ်နဲ့ ဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်တတ်ဘို့၊ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် သစ္စာရှိကြ၊ ရိုင်းပင်းကြ၊ ချစ်ခင်ကြဘို့၊ ကိုယ့် အသက်ရှင်ရပ်တည်မှုအတွက် အားမလျှော့ဘဲ ဖြစ်လာတဲ့အခြေအနေကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ရင်ဆိုင်ဖြေရင်းကြဘို့ စတဲ့ လူ့ဘဝရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချက်တွေကို မီးမောင်းထိုးပြထားတာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။
ရုပ်ရှင်က ကောင်းဆို မူရင်းဝတ္ထုကလည်း ကောင်းပေသကိုးဗျာ။
ဂျက်လန်ဒန်ရဲ့ ဝတ္ထုပါ။ ဝတ္ထုနာမည်ကလည်း The Call of the Wild ပါပဲ။ ဆရာကြီး ဂုဏ်ဝင်းက ‘အရိုင်းခေါ်သံ’ ဆိုပြီး မြန်မာပြန်ထားပါတယ်။
ကိုယ်ကတော့ ဂျက်လန်ဒန်ရဲ့ ဝတ္ထုတွေဆို အသည်းစွဲပဲ။ ကိုကြည် (ပြင်ဦးလွင်) ဘာသာပြန်ထားတဲ့ ဂျက်လန်ဒန်ရဲ့ လက်ရာမွန် သုံးပုဒ် ဆိုတဲ့စာအုပ်ရှိတယ်။ အသက်ကလေးရယ် ရှည်စေလို မီးရအောင်ဖို၊ အမဲနှပ် တပန်းကန် စသဖြင့်။ ဖတ်ကြည့်ကြစမ်းပါဗျာ။ ကောင်းမှကောင်း။ နတ်နွယ်ဘာသာပြန်ထားတာတွေတော့ မဖတ်ဖူးသေးပါဘူး။
ကိုရွှေသန်းရေ -
ကျွန်တော်က “The Call of the Wild” ကို NetFlix ကနေ ကြည့်ပါသဗျာ။
ကိုယ့်လူကြည့်ချင်ရင် ဟောဒီမှာ YouTube link:
https://www.youtube.com/watch?v=tea0aJarTfk
စာအုပ်ဖတ်ချင်ရင် ဟောဒီမှာ . . .
အာ - စာအုပ်ဖတ်ရတာ ပျင်းပါတယ်ဗျာ ဆိုရင် Audio book နားထောင်ပေါ့လဗျာ။
https://www.youtube.com/watch?v=AOIy2LonJvs
The Call of the Wild ကို ကြိုက်ရင် Togo ကိုလည်း ကြိုက်ပါလိမ့်မယ်။
စွပ်ဖားဆွဲတဲ့ခွေး အကြောင်းပဲ။ မင်းသားကြီးက ကိုယ်ကြိုက်တဲ့မင်းသားကြီး ဝီလီယမ်ဒေဖိုး
အဲလေ၊ တခုမေ့သွားတယ်။
ဝမ်းနည်းစရာကတော့ ဘတ် ဆိုတဲ့ခွေးကြီးဟာ တကယ့်ခွေးအစစ်မဟုတ်ဘဲ ကွန်ပြူတာနဲ့ သလီးဒီအယ်နီမေးရှင်း လုပ်ထားတဲ့ ခွေးကြီးပါ တဲ့စ်။
အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
အစကတော့ အတိုချုပ်ရေးမလို့ဘဲ။ ရေးရင်း ရေးရင်း နည်းနည်း လက်လွန်သွားတယ်။
ဆော်တီး
အေးငြိမ်း
၂၃ မေလ၊ ၂၀၂၆
No comments:
Post a Comment