ကျွန်ုပ်နှင့် သေခြင်းတရား အကြောင်း

ကျွန်ုပ်အနေနှင့် သေခြင်းတရားအကြောင်း စာတစ်ပုဒ်လောက် ရေးထုတ်ဘို့ နှစ်အတန်ကြာကပင် စိတ်ကူးရှိခဲ့၏။ သို့သော် ဘာကြောင့်မှန်းမသိ။ မရေးဖြစ်ခဲ့။ (သေစကားပြောရမှာ ကြောက်လို့လည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။)

 

ယနေ့သတင်း၌ ကမ္ဘာ့သတင်းများတွင် မကြာမကြာပေါ်ထွက်လာလေ့ရှိသူတစ်ဦး မာလကီးယားသွားသည့် သတင်းကို ဖတ်လိုက်ရတော့ သေခြင်းတရားအကြောင်း ခေါင်းထဲပေါ်လာပြန်၏။ သို့အတွက် ရင်ထဲ၌ ကျလိကျလိ ဖြစ်လာသည့် ထိုအကြောင်းကို ချမှ မရေးလိုက်ရလျင် ညနေ ဘီယာသောက်လို့ မြိန်မှာမဟုတ်သည့်အတွက် ရေးလိုက်ရပြန်ကြောင်းစ်။

 

ဗုဒ္ဓဘာသာစာပေများအရ သေခြင်း (၄) မျိုးရှိ၏။

၁။ သက်တမ်းကုန်၍သေခြင်း (ဥပမာ - အသက် ၉၈ နှစ်ရှိပြီး ရင့်မှည့်ကြွေကျသွားခြင်း) - အာယုက္ခယ မရဏ

၂။ ကံကုန်၍သေခြင်း (ဥပမာ - အသက်ငယ်ငယ်နှင့် ရောဂါတစ်ခုခုဖြစ်၍ သေခြင်း) - ကမ္မက္ခယ မရဏ

၃။ သက်တမ်းလည်းကုန်၊ ကံလည်းကုန်၍ သေခြင်း (ဥပမာ - အသက်ကလည်း ၈၅၊ ရောဂါကလည်းပေါင်းစုံနှင့် သေခြင်း) ဥဘယက္ခယ မရဏ

၄။ တစုံတခုသော ပယောဂဖြင့် သေခြင်း (ဥပမာ - ကားတိုက်၍သော်လည်းကောင်း၊​ မြွေကိုက်၍သော်လည်းကောင်း၊ ဓားနှင့် အခုတ်ခံရ၍သော်လည်းကောင်း သေခြင်း) - ဥပစ္ဆေဒက မရဏ

 

မည်သို့ပင် သေစေကာမူ ခြုံ၍ပြောရပါလျင် သေခြင်းနှစ်မျိုးသာ ရှိ၏။

 

၁။ ကောင်းသောလူများ၏ သေခြင်းနှင့်

၂။ မကောင်းသောလူများ၏ သေခြင်း တို့ ဖြစ်၏။

 

အချို့လူများသေဆုံးလျင် လူအများတို့မှာ မိမိနှင့် မသိကျွမ်းစေ၊ မသက်ဆိုင်စေကာမူ၊ မိမိနှင့် ဆွေမျိုးလည်းမဟုတ်၊ အပေါင်းအသင်း သူငယ်ချင်းလည်း မဟုတ်စေကာမူ၊ မိမိပင် မသိမမြင်လိုက်ရစေကာမူ ဝမ်းနည်းပူဆွေးကြရ၏။ နှမြောတသကြရ၏။ ယူကြုံးမရ ဖြစ်ကြရ၏။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့် အာဇာနည်ကြီးများ လုပ်ကြံခံရစဉ်က မြန်မာတစ်ပြည်လုံး ယူကြုံးမရ အပူလုံး ကြွကြ၏။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းဆိုတာ ဘယ်လိုနေပါလိမ့်ဟု ကျွန်ုပ် မသိမီလိုက်သော်လည်း သူ့လုပ်ရပ်များ သူ့အကြောင်းများကြားရုံနှင့် ကျွန်ုပ်တို့မှာ ကြည်ညိုရ၏၊ လေးစားရ၏။ ဗိုလ်ချုပ်တို့ လုပ်ကြံခံရသည့်အကြောင်းများ ဖတ်ရသည့်အခါတိုင်း ကျွန်ုပ်မှာ မျက်ရည်မဆည်နိုင် ဖြစ်ရ၏။

 

၎င်းတို့ကွယ်လွန်သည့်အခါ -

ကမ္ဘာမြေကြီးက ငိုကြွေးနေရမည့် -

လူ့ဘောင်လောကကြီးက တမ်းတနေရမည့် -

ကျွန်ုပ်တို့နှလုံးသားထဲ၌ ထာဝရ စွဲငြိနေမည့် -

သူတော်ကောင်း အပေါင်းတို့၊ လူချွန်လူကောင်း အပေါင်းတို့ မြန်မာနိုင်ငံ၌ အများအပြားရှိပါ၏။

 

သို့သော် မြန်မာနိုင်ငံသည် လူတော်လူကောင်းများကို လက်မခံတတ်သည့် တိုင်းပြည်ဆိုးတစ်ခုဖြစ်သဖြင့် တော်သည် ကောင်းသည်ဟု နည်းနည်းလောက် နာမည်ထွက်လာသည်နှင့် ရှင်းပစ်တတ်သည့် အစဉ်အလာမှာ ဟို့ယခင် ရှင်ဘုရင် များလက်ထက်ကတည်းက ဖြစ်၏။

 

ထို့ကြောင့်ပင်လျင် မြန်မာနိုင်ငံသည် ခေါင်းထောင်ထလာမည် ကြံလိုက်၊ အောက်ကို ဝုန်းကနဲ ပြုတ်ကျသွားလိုက် နှင့် ယခုထိတိုင် တစ်ခါမှ နလံမထူနိုင်ခဲ့ပဲ သူများအောက်ပိတ်ဆုံး ဘိတ်ချီးနိုင်ငံတစ်နိုင်အဖြစ် ရှိနေခဲ့ရလေ၏။

 

ယခုပင်လျင် ကောင်းသည့်၊ တော်သည့်မြန်မာနိုင်ငံသား လူရည်ချွန် အများအပြားမှာ တခြားတိုင်းပြည်များသို့ ထွက်ခွာကာ မိမိနှင့်တကွ မိမိတို့သားသမီးများ၏ ဘဝရှေ့ရေးအတွက် ရုန်းကန် လှုပ်ရှားနေကြရကုန်သည် မဟုတ်လော။

 

ပဌာန်း (၂၄) ပစ္စည်း၌ နတ္ထိပစ္စယော - မရှိခြင်းအားဖြင့် ကျေးဇူးပြုခြင်း ဆိုတာ ပါ၏။

ဥပမာ - အနာရောဂါတို့ ရှိခြင်းသည် မကောင်း။ ထိုအနာရောဂါတို့ မရှိခြင်းအားဖြင့် ကျန်းမာရေးကောင်း၏။ အနာရောဂါတို့သည် ၎င်းတို့မရှိခြင်းအားဖြင့် လူကို ကျေးဇူးပြု၏။

 

မြန်မာပြည်၌ “မရှိခြင်းအားဖြင့် ကျေးဇူးပြုရမည့်သူ” တို့ အတော်များ၏။

ဟိုခွေးမသားတစ်သိုက် မရှိလျင် မြန်မာနိုင်ငံကြီး အတော်ကောင်းသွားပေမည်။

ထိုABay တစ်သိုက်သည် မြန်မာပြည်အတွက် ကင်ဆာဖြစ်၏။

၎င်းတို့အကုန်သေကျေပျက်စီးကုန်မှ မြန်မာပြည် အကောင်းဘက်ကို ပြန် ဦးလှည့်နိုင်မည်။

၎င်းတို့မရှိလျင် မြန်မာပြည်ကြီး အတော် ကျေးဇူးများပေမည်။

ထို့ကြောင့် အသင် သပ္ပူရိသအနွယ်မဝင်၊ သူတော်မစင်အပေါင်းတို့သည် မရှိခြင်းအားဖြင့် (တစ်နည်း သေပေးခြင်း အားဖြင့်) မြန်မာပြည်ကြီးကို ကျေးဇူးပြုကြပါကုန်လော့။

 

အသင်တို့ မသာပေါ်လျင် မြန်မာပြည်သား လူအများတို့ သင်္ကြန်၌ ကခုန်မြူးတူးပျော်ပါးကြသကဲ့သို့ ပျော်ရပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် အသင်တို့သည် လူအများတို့ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ကြပါစေကုန်လော့။

 

ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

 

အေးငြိမ်း

၂ မတ်လ၊ ၂၀၂၆

(မြန်မာပြည်ကို ငရဲတွင်းအတွင်း သက်ဆင်းစေခဲ့သောနေ့)