Mind your business.

သည်ကနေ့ ကျွန်ုပ် MRT စီးဘို့တန်းစီနေတော့ ရှေ့က အမျိုးသမီးကျောကုန်းက စာတန်းတစ်ခုကို သွား ဖတ်မိ၏။

“Mind your business.” ဟူ၏။

ကိုယ့်ကိစ္စပဲ ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါကွာ။

(သူများ သောက်ရေးတွေ ဝင်မပါချင်ပါနဲ့) ဟု အဓိပ္ပာယ်ရ၏။

ဤစာတန်းကလေးကိုမြင်တော့ ကျွန်ုပ်ခေါင်းထဲ အတွေးပေါင်း ၁၀၀၀၀ နှင့် ၆၀၀၀ ဝင်လာ၏။

 

ကျွန်ုပ်တို့သည် တခါတလေ ကိုယ်နှင့်မဆိုင်သည့်ကိစ္စများနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေတတ်၏။

အထူးအားဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် အရွယ်နုစဉ်အခါက သူများကိစ္စများနှင့် အတော် အလုပ်ရှုပ်ခဲ့ဖူး၏။ သူများကိစ္စနှင့် ရုံးရောက် ဂတ်ရောက် ရောက်ခဲ့ဖူး၏။ သူများကိစ္စနှင့် ငွေကြေးအတော်များများ ကုန်ခဲ့ဖူး၏။ ကိုယ်နှင့် တစ်ပြားသားမှမဆိုင်သော သူများကိစ္စနှင့် အခြားသူများနှင့် စကားများ ရန်ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏။ သူများကိစ္စနှင့်ပင် ကိစ္စအတော် များခဲ့ဖူး၏။

 

အခု အသက် ၆၀ ကျော်လာလို့ ပြန်စဉ်းစားလိုက်တော့ ဤမျှမိုက်မဲသော အလုပ်များကို အဘယ်ကြောင့်လုပ်ခဲ့မိမှန်း ကျွန်ုပ်ကိုယ်ကျွန်ုပ် နားမလည်နိုင်ရိုးအမှန် ဖြစ်၏။ အဲလေ သူများဒုက္ခရောက်နေတာကို မကြည့်နိုင်လို့၊ မျက်စိရှေ့မှာ အမြင်မတော်လို့၊ လောကကြီးမှာ မဟုတ်တာနှင့် မဟတ်တာတွေ တွေ့လာရလျင် ဒီပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဘို့ ဘုရားသခင်က ငါ့ကို လူ့ပြည်လွှတ်လိုက်တာပဲ ဟု တွေးထင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။

 

ကိုယ့်ကိစ္စမဟုတ်တာ ဝင်ပါမိလို့ ဒွတ်ခများရပုံအကြောင်း တွေးမိတော့ မောင်ထင်၏ “ထားဝယ်လုံချည်” ကို သွား သတိရမိ၏။

 

ထားဝယ်လုံချည်ကို ဘယ်နှစ်ခေါက်ပြန်ဖတ်ဖတ် ကျွန်ုပ်အဖို့ ရိုးသွားသည် မရှိပါ။ တစ်ခါဖတ်လျင် တစ်ခါကြိုက်သည်သာ ဖြစ်၏။

 

ဇာတ်လမ်းမှာ ပီဘိ ရိုးရိုးကလေးဖြစ်၏။

ရွာတစ်ရွာမှာ လင်မယား ရန်ဖြစ်၏။ ကျွန်ုပ်တို့ဇာတ်လိုက်ကြီး ကိုဒေါင်းက မနေနိုင်သဖြင့် ဝင်ရှင်း၏။

နောက်ဆုံး ဂတ်ရောက်ပြီး ဒဏ်ရိုက်ခံရတော့ ဒဏ်ကြေးဆောင်ရအောင် သူ့အစ်မပေးထားသည့် ထားဝယ်လုံချည်ကလေးကို ငွေ ၆ ကျပ်နှင့် အပေါင်ဆုံးသွားရပုံအကြောင်း ဖြစ်၏။

 

ဤသည်မှာ ကိုဒေါင်းသည် သူများလင်မယားကြား ဝင်ရှုပ်မိသဖြင့် ဒွတ်ခများရခြင်း ဖြစ်၏။

တစ်နည်းကား ကိုဒေါင်းသည် Mind your business. ကို မလေ့လာ မသင်ကြားခဲ့ရသောကြောင့် သူ့အစ်မကြီး ပေးထားသည့် ထားဝယ်လုံချည်လေး အပေါင်ဆုံးရခြင်း ဖြစ်သတည်း။

 

သို့သော်လည်းပေါ့လေ။ ကိုယ်နဲ့ဆိုင်သည်ဖြစ်စေ မဆိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ ဒုက္ခရောက်၊ ပြဿနာတွေတက်နေသူတွေကိုတော့ ကူညီကောင်းတယ် ထင်ပါရဲ့ (ပိုက်ဆံတော့ မချေးနဲ့နော)။

 

ဒါပေသိ တချို့ကိစ္စတွေမှာ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်တာ ပိုပြီး ဇယားရှင်းပါသည်။ ဒီခေတ်ကြီးမှာ လူတွေကလည်း သစ္စာရှိကြတာမဟုတ်။ ကျေးဇူးဆိုတာ ဂျိုနဲ့လားဟု မေးကြမည့်ခေတ် ဖြစ်၏။

 

သို့အတွက် ကူညီချင်လျင်တောင်မှ ကြည့်ကျက်ကူညီကြပါမည့်အကြောင်း စေတနာအပေါင်းနှင့် ကြေငြာမောင်း ခတ်လိုက်ရပြန်သည် ဟူလို။

 

အချိန်သိပ်မရလို့ ခပ်တိုတိုပဲ ရေးလိုက်ပါ၏။

 

ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

 

အေးငြိမ်း

၂၉ ဇူလိုင်လ၊ ၂၀၂၆