Mentoring for the Workplace

စင်ကာပူ၌ ထလိန်နာအဖြစ် သက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနေကြကုန်သော ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုလိုင်စင်ကလေး အသက်ဆက်ရန် CPD သင်တန်းများ သွားတက်ရကြောင်း ကျွန်ုပ်ရေးပြခဲ့ပြီးပါပြီ။

 

ထို့အတွက် ကျွန်ုပ်သည် ယခင်တစ်ခေါက်က “Coaching for the Workplace” ကို သွားတက်ခဲ့၏။ ယခုတစ်ခါ ထိုသင်တန်းဆန်ဆန် “Mentoring for the Workplace” ကို သွားတက်ပါသည်။ Nanyang Poly တက်ရတာဖြစ်ပြီး ၂ ရက် သင်တန်းဖြစ်၏။ Coaching တုံးက သင်တန်းဆရာမမှာ ဂျက်စီကာ ဖြစ်၍ Mentor က ဆရာမမှာ လင်ဒါ ဖြစ်၏။ နှစ်ဦးစလုံး တော်ကြပါသည်။ Coaching ဆိုတာဘာ၊ Mentoring ဆိုတာဘာ ဆိုတာကို ပြတ်ပြတ်သားသား နားလည် အောင် သင်ပြပေးနိုင်ကြပါ၏။

 

 

“Coaching for the Workplace” ရော “Mentoring for the Workplace” ပါ လက်တွေ့ အသုံးချသင်တန်းများ ဖြစ်၏။ သင်တန်းက လုပ်ငန်းခွင်များအတွက် ရည်ရွယ်သော်လည်း သင်တန်းများ၏ အကျိုးရလဒ်တစ်ခုဖြစ်သော ‘transfer the knowledge’ အရ ၎င်းတို့ကို အိမ်များ၊ ကျောင်းများ၊ သူငယ်ချင်း အပေါင်းအသင်းများ စသည့် နေ့စဉ် လူနေမှုဘဝများ အတွက်ပါ သုံးနိုင်ပါသည်။

 

အခု “Mentoring for the Workplace” သင်တန်းကို တက်လိုက်တော့မှ ကျွန်ုပ်တို့ နေ့တိုင်းကျူးလွန်နေသည့် အမှား များကို ပြတ်ပြတ်သားသား မြင်ခွင့်ရပါတော့သည်။ သူက ဥပမာလေးနှင့် ပြောပြ၏။

 

အသင်သည် ပန်းပင်ကလေးများ စိုက်ထားသည်ဖြစ်အံ့။

အသင်သည် ပန်းပင်ကလေးများကို ဂရုတစိုက်ဖြင့် ရေလောင်းပေါင်းသင်၊ ယုယုယယ ပြုစုပေးပါ၏။

သို့တိုင် သူတို့သည် ပန်းများ ပွင့်မလာကြ။

 

ထိုအခါ အသင်သည် ‘ငါ ဒီလောက် ပြုစုပေးပါရက်ကနဲ့ နင်တို့က ဘာကြောင့် အပွင့် ပွင့်မလာရတာတုံး’ ဟု ထိုပန်းပင်ကလေးများကို အပြစ်တင်ပါမည်လော။ ဤကဲ့သို့ အပြစ်တင်နေရုံနှင့် ထိုပန်းပင်များသည် အပွင့်များ ပွင့်လာအံ့လော။

 

ပန်းပင်ကလေးများသည် သူတို့လိုအပ်သော ဩဇာ၊ နေရောင်၊ လေ၊ ရေတို့ကိုသာ မှန်မှန်ကန်ကန် ရကြမည်ဆိုလျင် ပန်းပွင့်ကြမည် မုချဖြစ်၏။

 

သို့ဆိုလျင် အခု ဘာကြောင့် သူတို့ အပွင့်မပွင့်ကြသနည်း။

အသင် ပြုစုပုံ လိုနေလို့ ဖြစ်၏။ အသင် ပြုစုပုံ မှားနေလို့ ဖြစ်၏။

သူတို့လိုအပ်သော အခြေအနေကို ကိုယ်က ဖန်တီးပေးရမည်ဖြစ်၏။ သူတို့လိုအပ်သော အခြေအနေရမှသာ သူတို့ ပန်းပွင့်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

 

အပင်ဆိုတိုင်း မြေဩဇာကျွေးမည်၊ နေရောင်ပေးမည်၊ ပေါင်းသင်ပေး၊ ရေလောင်းပေးရမည်ဟု တရားသေ ယူဆထားလို့ မရ။ တချို့အပင်တွေက နေရောင်ကောင်းကောင်းလိုသည်။ တချို့အပင်တွေကျတော့ မနက်ပိုင်းနေလောက်ပဲ လိုသည်။ တချို့အပင်တွေက တိုက်ရိုက်နေရောင်ကို မကြိုက်။

 

သည်တော့ ကိုယ်က သူတို့ဘာလိုတယ်ဆိုတာ တိတိကျကျ သေသေချာချာ သိထားရမည်။ သူတို့လိုအပ်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးပေးရမည်။ သို့မှသာ အပင်များ ကျန်းမာသန်စွမ်းလျက် ပန်းများ ဝေဝေဆာဆာ ပွင့်မည်။

 

ကိုယ်က အပင်အကြောင်း ကောင်းကောင်းနားမလည်ပါဘဲလျက် ရေချည်းနင်းကန်လောင်းနေလို့ အမြစ်များ ပုပ်ကာ သေသွားလျင် ထိုအပင်၏အပြစ်မဟုတ်။ သင့်အပြစ်သာ ဖြစ်၏။ သင်သည် အပင်အကြောင်း မလေ့လာ၊ မသင်ကြား။ အပင်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို မစူးစမ်းဘဲ ရမ်းလုပ်နေသဖြင့် ပန်းပင်ပွင့်မလာဘဲ သေသွားခြင်းသည် အပင်၏ အပြစ် ဟုတ်ပါသလား။

 

အလားတူပင်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ သားသမီးများ၊ လုပ်သားများ အစရှိသည်တို့လည်း ထိုနည်းအတိုင်းဖြစ်၏။

 

 

သူက စာလေးတစ်ကြောင်း ရေးပြ၏။ “Put yourself in their shoe”

ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ်က သူ့နေရာမှာနေပြီး ခံစားကြည့်ပါ။ ထိုအခါကျမှ သူတို့၏ ခံစားချက်နှင့် ဒုက္ခ သုက္ခများကို ကိုယ်ချင်းစာ နားလည်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

 

သူတို့ ခံစားချက်များကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် နားထောင်ပေးရမည်။ သူတို့ဘာဖြစ်ချင်တယ်ဆိုတာ စူးစမ်းလေ့လာရမည်။ သူတို့မှာ ဘာအခက်အခဲတွေရှိတယ်ဆိုတာ သိအောင်လုပ်ရမည်။

 

ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာချည်း အတင်းတွန်းနေလို့မရ။ သူတို့ဖြစ်ချင်တာကိုလည်း ကိုယ်က နားလည်ပေးရမည်။ သူတို့ ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်နေရတယ်ဆိုတာကို စူးစမ်းရမည်။ အပြစ်တင်တာ လွယ်ပါသည်။ သို့သော် ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာလျင် ဘာကြောင့် သည်ပြဿနာဖြစ်ရတယ်ဆိုတာ အရင်းအမြစ်ကို စုံစမ်းရမည်။ ပြဿနာကို အရင်းအမြစ်က ရှင်းရမည်။

 

ကျွန်ုပ်သည် မြန်မာပြည်ကရောက်လာသည့် သကောင့်သားကလေးများကို ဆေ့ဖတိစ်သင်တန်းများ ပေးရ၏။ လက်မြှောက် ပြောတာလည်း နားမလည်။ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ကိုင် လို့ ပြတာလည်း မလုပ်တတ်။ တစ်ခါပြလည်း မရ။ နှစ်ခါပြလည်း မလုပ်တတ်။ ကြာတော့ နင်ပဲငဆ ပြောမိတော့၏။

 

သို့သော် ၎င်းတို့မှာ ဘာပြဿနာတွေရှိခဲ့မှန်း ကျွန်ုပ် တစ်ခါမှ မမေးခဲ့စဖူးပါ။ သူတို့သည် မတတ်သာ၍ စင်ကာပူ ထွက်လာခဲ့ရသော်လည်း မြန်မာပြည်မှာ ကျန်ခဲ့သော မိသားစု ဘယ်လိုပြဿနာတွေနှင့် ကျန်ခဲ့သနည်း။ သူတို့သည် လူကသာ ငြမ်းစင်ပေါ် ရောက်နေသော်လည်း စိတ်က အညာက အိပ်ယာထဲလဲကျန်ခဲ့သည့် အမေ့ဆီ ရောက်ချင် ရောက်နေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့ ပြောတာလည်း မကြား။ ပြတာလည်း မလုပ်တတ် ဖြစ်ကုန်တော့သည်။

 

သင်တန်းပြနေရင်း စာထဲမှာပါသည့် အကြောင်းအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ အထွေထွေ ဗဟုသုတများ မေးကြည့်၏။ မသိ။ ဘာမှ မသိ။ ၃ - ၄ တန်းတက်ခဲ့သူလည်း မသိ။ ၈ တန်းထိ နေခဲ့သူလည်း မသိ။ ဆယ်တန်းလည်း မသိ။ ဘွဲ့ရလည်း မသိ။ ဘယ်သူမှ မသိ။ ဘာမှမသိ။ ဤသည်မှာလည်း ၎င်းတို့ ပြဿနာမဟုတ်။ မသိရကောင်းလားလို့ ၎င်းတို့ကို အပြစ်တင်ရ မည်လော။ ဟို မြေနိုးတွေက အဲသည်အခြေအနေမျိုး ဖြစ်အောင် ခွေးကျင့်နွားကြံနှင့် လုပ်ထားတာဖြစ်၏။ ဤသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်ရမည်။

 

ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ် “Mentoring for the Workplace” ကို သွားတက်ရာမှ ရခဲ့သော အသိပညာများ ဖြစ်ပါ၏။

 

 

အင်း - မနက်ဖြန်ကစပြီး အော်တာ၊ ဆဲတာတွေ လျှော့မှ။

 

ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

 

အေးငြိမ်း

၂၂ စက်တင်ဘာလ ၂၀၂၆

ကျွန်ုပ်သား၏ အဖေဖြစ်ရခြင်းသည်လည်း သိပ်တော့မလွယ်လှ ဆိုခြင်းအကြောင်း

သူများအဖေတွေတော့ မပြောတတ်။

ကျွန်ုပ်သား၏ အဖေဖြစ်ရခြင်းကား သိပ်မလွယ်လှပါချေ။

 

သားငယ်ငယ် ပရိုင်မာရီတက်နေစဉ်က သူတို့ကျောင်းက ဘီတယ်အထီးနှင့်အမ တစ်စုံ ပေးလိုက်၏။ သူတို့မျိုးပွားပုံကို လေ့လာဘို့ဆိုလား။ အဲသဟာနှင့် အဲသည်အကောင် ဇနီးမောင်နှံကို ထမင်းထည့်သည့် ပလတ်စတစ်ဘူးထဲ၌ ကွေကာအုတ်ကို လေးပုံသုံးပုံလောက်ထည့်ကာ မွေးထားလိုက်၏။ သိပ်မကြာခင် ကျွန်ုပ်တို့လည်း မြန်မာပြည်ကို အလည်အပတ် (တစ်လလားမသိ) ပြန်ကြ၏။

 

ဗမှားပြည်က ပြန်လည်းလာရော . . . အောင်မငီး . . . ဘူးထဲမှာ ဘီတယ်ကောင်တွေ ဖြစ်သည့်အကောင်ကဖြစ် ဘီတယ် ဖြစ်လုဖြစ်ဆဲ ပိုးတောင့်တဲကောင်ကြီးများကလည်း မနည်း။ ဘူးတစ်ခုလုံး အဲသည် အကောင်တွေနဲ့ ပြည့်ကျပ်နေရော ခညာ။ အဲသဟာနှင့် သားရယ် ဒီအကောင်တွေ ဖေရီးတို့ ဘာလုပ်ရမှာတုံးကွာဟု တောင်းတောင်းပန်ပန်နှင့် အောက်ဆင်း ကာ ခြုံများအတွင်း ဘေးမဲ့ လွှတ်ပေးလိုက်ရလေသော ဟူ၏။

 

ဘီတယ်ကောင်တွေရှင်းသွားပြီး များမကြာမီပင် ပုရွက်ဆိတ် မွေးချင်ရပြန်၏။ ပုရွက်ဆိတ်အထီးက အကောင်ငယ်တယ်။ အမက အကောင်ပိုကြီးတယ်။ ပုရွက်ဆိတ်ပေါင်း ဘယ်လောက်မှာမှ ပုရွက်ဆိတ်အမက တစ်ကောင်ပဲရှိတယ်။ အဲဒီ ပုရွက်ဆိတ်အုံတုတ်ကို ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မကြီးက အုပ်ချုပ်တာ . . blah blah blah, ထားဇမ်းဘာခွာ။ မင့်ပုရွက်ဆိတ်ကို ငါက ဘာသွားလုပ်ရမှာတုံး။

 

ဒါပေသိ မောင်မင်းကြီးသားက သူလိုချင်လျင် ဒါမှဒါ။ ဆိုတော့ ပုရွက်ဆိတ် အမတစ်ကောင် လှမ်းမှာ၏။ စင်ကာပူ ဒေါ်လှ အစိတ်တောင် ပေးရ၏။ သားရယ်၊ ဗမှားပြည်မှာသွားဝယ်ရင် အစိတ်ဘိုးဆို ပုရွက်ဆိတ်အုံ ၁၀ ခုလောက်တောင် ရပါသခွာ။ အာ . . မတူဘူး ဖေရီးရဲ့။ သူက ကနေဒါကတောင် မှာယူထားရတာ . . . balh blah blah, အချိန်းအချက် လုပ်ပြီး Jurong Point ၌ သူ့ပရွက်ဆိတ်မ,ကို သွားယူရ၏။ မစားရ မသောက်ရဘဲ ကျွန်ုပ်လည်း ပိုက်ဆံအစိတ် ထွက်သွားလေ၏။

 

ပုရွက်ဆိတ်မ,ကြီးကို ပလတ်စတစ်ဘူးထဲထည့်။ သူစံမြန်းဘို့ နန်းတော်လုပ်ပေး။ အစားအသောက်နှင့် ရေထည့်။ နောက်ပြီး လေဝင်ပေါက်လည်း လုပ်ပေးရသေးတယ်ခညာ။ ဝယ်ပြီး များမကြာမီပင် ကျွန်ုပ်တို့တသိုက် ခရီးထွက်ကြ ပြန်လေ၏။ ဘယ်သို့ မြန်းကြမှန်း မမှတ်မိတော့။ ခရီးသွားရာက ပြန်လာတော့ ပုရွက်ဆိတ် ဘုရင်မကြီးမှာ သူစံမြန်း နေရာ နန်းတော်၌ မရှိတော့။ ဘယ်တိုင်းဘယ်ပြည်ကို ကြွချီတော်မူသွားသည်မသိ။ ကျွန်ုပ်မှာသာ ပိုက်ဆံကုန်၊ အလုပ်ရှုပ်ရ၏။

 

ပုရွက်ဆိတ်မ,ကြီး ပျောက်သွားပြီးသည့်နောက် ကျွန်ုပ်လည်း တိုက်အောက်ဆင်းကာ ပုရွက်ဆိတ်တွင်းများကို လိုက်ရှာ ၏။ ပုရွက်ဆိတ်များသွားရာနောက်ကို နောက်ယောင်ခံကြည့်တော့ မောင်မင်းကြီးသားများက အကြိုအကြားများအကြား တိုးဝှေ့ပျောက်ကွယ်သွားရာ ကျွန်ုပ်လည်း ပုရွက်ဆိတ် ၄ - ၅ တန်းမျှ နောက်ယောင်ခံကြည့်ပြီး “Hunt the Ant’s Queen Mission” ကို လက်လျှော့လိုက်ရသော ဟူ၏။ လက်မလျှော့လို့လည်း မဖြစ်ပေဘူးခညာ။ တော်ကြာ တိုက်အကြိုအကြား တွေကြား ကုန်းကုန်းကုန်းကုန်း နဲ့ သူခိုးဆိုပြီး ရဲလာဖမ်းနေမှ ဟုတ်စ်ပေ့ ဖြစ်နေမယ်။  ထူးဆန်းပါပေ့ ဆတွတ်ရယ်။

 

နောက်တော့ ရွှေငါးလေးတွေ မွေးချင်တယ် ဆိုပြန်၏။ ကျွန်ုပ်လည်း စက်ဘီးတစ်စီးနှင့် အနီးအနားက ဈေးများ၌ ရွှေငါး ရောင်းသည့်ဆိုင်များကို လိုက်စုံစမ်းရ၏။ ငါးကန်ဝယ်ပြီး ရွှေငါးကလေး ၃ ကောင်ကို သေသေချာချာ ကျကျနန မွေးတာ ပါဘဲ။ အောက်ဆီဂျင်မော်တာလေးလည်းပါ၏။ အစာလည်း မနက်ပြန်ညပြန် မှန်မှန်ကျွေး၏။ သို့သော် ဘာကြောင့်မှန်း မသိ၊ ရွှေငါးလေးတွေမှာ သိပ်မခံ။ ခဏနှင့် သေကုန်၏။ သေတော့ အသစ်ပြန်ဝယ်ထည့်၏။ နောက်ရောက်လာသည့် ကောင်လေးတွေမှာလည်း သိပ်မခံဘဲ သေကုန်ပြန်၏။ နောက်တော့ ကျွန်ုပ်လည်း မောင်မင်းကြီးသားကို တောင်းတောင်း ပန်ပန်နှင့် ငါးကန်ကြီးပါ လွှင့်ပစ်လိုက်ရပြန်တော့၏။

 

ရွှေငါးလေးတွေကိစ္စပြီးပြန်တော့ ခွေးမွေးဘို့ ပူဆာပြန်၏။ သို့သော် ခွေးမွေးဘို့ကိုမူ ကျွန်ုပ် အကျောက်အကန် ငြင်းဆန် ၏။ မွေးချင်တာကသူ။ တကယ်လုပ်ရမှာက ကျွန်ုပ်။ ခွေးချေးကြုံးရမည်။ အလုပ်မရှိ အလုပ်ရှာကာ ခွေးလမ်းလျှောက် ပေးရမည်။ ရေချိုးပေးရအုံးမည်။ နေမကောင်းလျင် ဆေးခန်းသွားပြရမည်။ မဟန် မဟန်၊ ဘယ်လိုနည်းနှင့်မှ ကျွန်ုပ် လက်မခံနိုင်။

 

ကျွန်ုပ်သည် အကောင်ပလောင်တွေ မွေးဘို့ရာ နည်းနည်းကလေးမှ စိတ်မဝင်စားပါ။ သည်အကောင်တွေ အသက်ဆက် ဘို့ အလွန် ကရိကထများလှသောကြောင့် ဘာအကောင်ပလောင်ကိုမှ မမွေးချင်ပါ။ အဲလေ အပင်လေးတွေစိုက်ဘို့တော့ စိတ်ဝင်စားပါသည်။

 

သို့နှင့်ပင် စက်ကင်ဒလီ ရောက်လာ၏။ နည်းနည်းကြီးလာတော့ အကောင်မဟုတ်တော့။ အပင် ဖြစ်ပြန်၏။

ကျွန်ုပ်သည် အပင်နှင့်ပတ်သက်၍ မြက်ပင်အကြောင်းတောင် ကောင်းကောင်းသိတာမဟုတ်။ မြက်မှာ မြေစာမြက်၊ သမန်းမြက်၊ ဆင်ငိုမြက်၊ ခွေးသေးပန်းမြက် (ဟုတ်ပေါင်)၊ နောက်ပြီး ဘာတယ်။ ဈေးကြီးပေးဝယ်ရတဲ့ ဂျပန်မြက်၊ ကိုးရီးယားမြက်၊ အာဂျင်တီးနားမြက် ဘာမြက်အကြောင်းမှ မသိပါ။

 

သို့နှင့် မအေးအေးမွန်ကို လှမ်း အပူကပ်ရ၏။ သူတို့က တန်းမှာချိတ်တဲ့ချိတ်၊ အိုးနှင့်တကွ ပန်းပင်လေးတွေ လာပို့ပေး၏။ ပို့စကတော့ လှလှပပလေးပေါ့ဗျာ။ သို့ပေသိ သီတင်းပတ် အနည်းငယ်အကြာ၌ အရွက်များပေါ်၌ အကွက်အကွက်များ ထ လာ၏။ မအေးမွန်ရေ၊ လုပ်ပါအုံးဟ ဟု ဓာတ်ပုံရိုက်ပို့လိုက်တော့ သူက အဲဒါ နေလောင်တာ၊ အရိပ်ဘက် နည်းနည်း ရွှေ့ပေးဆိုတော့ ဟုတ်သွားပြန်၏။

 

ကျွန်ုပ်လည်း မနက် အလုပ်မသွားမီတစ်ခါ၊ ညနေ အလုပ်ကအပြန်တစ်ခါ တစ်နေ့လျင် နှစ်ကြိမ် ရေမှန်မှန်လောင်းပေး၊ တခါတရံ မြေဩဇာလေး နည်းနည်းဖြူးပေးလုပ်တော့ အပင်ကလေးများမှ အပင်ကြီးများ ဖြစ်လာ၏။ ကြီးသမှ နွယ်ပင်ကြီးများ ဖြစ်လာလျက် အိမ်နံရံများ၊ မျက်နှာကြက်များဆီ အကုန် လျှောက်သွားကုန်ကြလေ၏။

 

ပထမတော့ အိမ်ရှေ့ဝရံတာမှ အောက်ဖက်ကို ချကြည့်၏။ သို့သော် အောက်ကလူတွေ ကွန်ပလိန်းလုပ်မှာကြောက်၍ မိုးရေပိုက်၌ အပင်များကို ခွေကာပတ်ကာနှင့် တင်လိုက်ရ၏။

 

အပင်တွေက နံရံပေါ်သုတ်ထားသည့် ဆေးများအောက်ကို တိုးဝှေ့ဝင်သွားပြီး ဆေးများ အချပ်လိုက်ကွာကုန်လေရာ များမကြာမီပင် HDB က အပင်များအားလုံးရှင်းပေးပါဟု စာလာကပ်သွားလေ၏။ တူနယ်တဲ့နယ်

 

သို့နှင့် ကျွန်ုပ်လည်း ရေလောင်း၊ ပေါင်းသင်၊ မြေဩဇာထည့်နှင့် တသသ မွေးမြူထားရသည့် နွယ်ပင်ကြီးများကို နှမြောလှစွာနှင့် အကုန်ရှင်းလိုက်ရလေတော့၏။ အဟင့် ရွှတ်စ်

 

နောက်တော့ သားနှင့်ကျွန်ုပ် စက်ဘီးကိုယ်စီစီးကာ Old Chua Chu Kang ဘက်မှ နပ်စရီဖမ်းများသို့ သွားကြ၏။ အပင် လေးတွေမှာ လှလှပပ၊ စုံစုံလင်လင် ရှိလှ၏။ လှလှပပပန်းပင်လေးများကို ပန်းအိုးနှင့်တကွ ဝယ်ခဲ့၏။

 

ပန်းပင်လေးများကို သူ့အခန်းထဲ ထားချင်ပါတယ် ဆိုသဖြင့် ကျွန်ုပ်လည်း နံရံမှာ အပေါက်များ ဖောက်လျက် တန်းလုပ် ကာ ပန်းအိုးများကို ချိတ်ဆွဲပေးရ၏။ သို့သော် နေ၊ လေတို့လိုရကား အပင်လေးများမှာ ညှိုးငယ်လာသဖြင့် အပြင် ထုတ်ရပြန်၏။​ ယခွမ်း

 

ကျွန်ုပ်လည်း ယုယုယယနှင့် ရေလောင်းပေါင်းသင် လုပ်ပေးတာပါဘဲ။ သို့သော် သိပ် ကြာကြာမခံ။ တစ်နှစ်ကျော်ကြာ လာသော် အပင်လေးများမှာ အိုလာပြီး တဖြုတ်ဖြုတ်နှင့် တစ်ပင်ပြီးတစ်ပင် အနိစ္စသဘောနှင့် ကိစ္စချောကုန်ကြလေ သတည်း။ နောက်ဆုံး တစ်ပင်ပဲကျန်တော့ရာ ခုထိ ရေလောင်းပေးနေပါ၏။ သို့သော် အပင်ကလေးမှာ မသေရုံအသက်မျှ ရှိတော့လျက် ဘယ်လိုမှ ဝေဝေဆာဆာ ဖြစ်မလာတော့။

 

ကျွန်ုပ် လက်သမားဆရာ လုံးလုံးဖြစ်ရပြန်ခြင်း

==================================

 

အခုကျတော့ အကောင်လည်းမဟုတ်၊ အပင်လည်းမဟုတ်။ အသံဘက် ရောက်သွားပြန်၏။

ဟို့ ဓာတ်ပြားခေတ်က ဓာတ်ပြားကြီးတွေ ဝယ်၏။ အနှီဓာတ်ပြားကြီးများကို ဖွင့်ဘို့ ဓာတ်စက်တစ်လုံးလည်း ဝယ်၏။

 

ကျွန်ုပ် စင်ကာပူလာစ ကာလများက သီချင်းတိပ်ခွေတွေ သယ်လာ၏။ အများကြီးခင်ဗျာ။ တစ်ခါပြန် တစ်ခါယူလာတာ ဆိုတော့ မရှိဘူးဆို ခွေ ၅၀ လောက်တော့ အနည်းဆုံးရှိမည်။ နောက် MP3, MP4, MP900501 တွေ ပေါ်လာတော့ ထိုတိပ်ခွေကြီးများနှင့်ကက်ဆက်ကို ကျွန်ုပ်လည်း လွှင့်ပစ်လိုက်၏။

ဤကဲ့သို့ အလွန်တန်ဘိုးရှိလှသော တိပ်ခွေများကို လွှင့်ပစ်ရပါမည်လားဟု ကျွန်ုပ်ကို အပြစ်တင်တော်မူ၏။

သားရယ် သားကိုဝယ်ပေးထားတဲ့ spotify မှာ သီချင်းတွေ ထောင်ပေါင်းများစွာရှိပါသကွာဆိုတော့ မတူဘူး ဆိုပါလား။ ဘာမတူတာလဲ ကျွန်ုပ်တော့ နားမလည်ပါ။

ကျွန်ုပ်အဖို့တော့ သီချင်းပဲ၊ ဓာတ်ပြားဖြစ်ဖြစ်၊ တိပ်ခွေဖြစ်ဖြစ်၊ အွန်လိုင်းကပဲဖြစ်ဖြစ် နားထောင်ရပြီးရော မဟုတ်လား ခညာ။

 

ကျွန်ုပ် သဘောတူမည်မဟုတ်မှန်း သိနေသဖြင့် သူ့အမေကို ညာတာပါတေးနှင့်ခေါ်သွားကာ မောင်မင်းကြီးသားက Home Theater System ကြီး ဝယ်လာ၏။

(ဘာလုပ်ဖို့ဖြစ်မတုံး၊ နားအရသာခံဘို့ပေါ့ ခညာ)

 

ဘယ်လောက်ပေးရတုံးဆိုတော့ ၅၀၀ လိုလို ပြော၏။ အဆူခံရမှာစိုးလို့ အတိအကျမပြော။

 

သူက AI အကူအညီဖြင့် ဟိုနေရာမှာ Sub-woofer ထားမည်။ ဒီနေရာမှာ Surround Speaker ထားမည်။ ဒီနေရာမှာ ကတော့ Right Front Speaker ကို ဘယ်လောက် အမြင့်မှာထားမည်။ သူထိုင်သည့်နေရာနှင့် မည်မျှအကွာအဝေး၊ မည်သည့်ထောင့်မှာ ရှိရမည် အားလုံး တွက်ချက် နေရာချ၏။ ပြဿနာက သည်မှာတင်မပြီး။

 

ဘာခေါ်မလဲ၊ Surround Speaker ဆိုလားတင်ဘို့ နံရံကပ်စင် ဆင်ရမည်။ တစ်ခုတည်းမဟုတ်။ ဘယ်တစ်ခု ညာတစ်ခု။

သူ သီချင်းများဖွင့်သည့်အခါ ဘေးဘယ်ညာ၊ အပေါ်အောက်အခန်းများကို အနှောက်အယှက်မဖြစ်စေရန် ထို speaker ကြီးများအောက်တွင် တုံခါမှုနှင့် ဆူညံသံကိုစုပ်သည့်ပုံးများ ခံထားရမည်ဆို၏။ အောင်စ်မငီး

 

ဘယ်သူ့ပြဿနာမတုံး။ ကျွန်ုပ်ဆီရောက်လာသဟာပေါ့ခင်ဗျာ။

သူက ဆောင်းဘောက်အောက်ခံပုံးများကို အလျား၊​ အနံ၊ အမြင့် အတိုင်းအတာများနှင့်တကွ ပုံဆွဲပြီး လာပေး၏။

အောက်ဘက်မှာ ရာဘာဆင်းဒွစ်ညှပ်မည်။ ပုံးထဲမှာတော့ သဲဖြင့် ဖြည့်မည်။

 

သည်တစ်ခါပရောဂျက်ကတော့ အတော့်ကို အီစလန်ဝေအောင် လုပ်လိုက်ရ၏။ ကျွန်ုပ်က တစ်ပတ်ကို ၇ ရက်စလုံး အလုပ်လုပ်တော့ အလုပ်ကပြန်လာပြီး ညဘက်ကျမှ လုပ်ရတာ ဖြစ်၏။ ဩဂုတ်လ ၂၃ ရက်ကစလုပ်လိုက်တာ စက်တင်ဘာလ ၇ ရက်ကျမှ အားလုံးပြီး၏။ စုစုပေါင်း ၁၆ ရက် ကြာ၏။

 

စုစုပေါင်း စင်နှစ်ခုနှင့် ပုံး ၄ လုံး လုပ်ရ၏။

စင်အတွက် သူ့ဘာသာသူ အီကီယာကနေ သွားဝယ်၏။

သူ့ပုံးတွေလုပ်ဖို့ သစ်သားလို၏။ သစ်သားတွေ ဖြတ်ဘို့တောက်ဘို့ လွှလို၏။

ကျွန်ုပ်မှာ လက်ထိုးလွှအကြီးနှင့် band saw အသေးတစ်ခုရှိ၏။ သို့သော် သည်ပုံးတွေလုပ်ဖို့ သည်လွှများလောက်နှင့် အလုပ်မဖြစ်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်က Shopee မှနေ၍ Circular Saw တစ်ခု မှာလိုက်၏။ $41 ပေးရ၏။ ဩဂုတ်လ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ရောက်လာ၏။

 

စမ်းမောင်းကြည့်လိုက်တော့ . . .

အာလာမာ့ . . .

အဖိုးနည်းတော့ အိုးကွဲပဲ ရတာပေါ့ခညာ။

 

လွှသွားအဝိုင်းဗဟိုနှင့် စက်၏ဗဟိုချက်က အတိအကျမဟုတ်ဘဲ မဆိုစလောက် ထူးအိမ်သင်ဖြစ်နေ (ဟုတ်ပေါင်) နည်းနည်းလေး လွဲနေ၏။ ယင်းဂလစ်ရှ်လို eccentric ဟုခေါ်၏။ ထို့ကြောင့် ခလုတ်ကိုဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ညက်မနေဘဲ အနည်းငယ် ခါ နေ၏။ စမ်းဖြတ်ကြည့်လိုက်တော့ လွှသွားရာမှာ 5 mm လောက် ဖြစ်နေ၏။ လွှသွားဝိုင်းကို ပြန်ဖြုတ်၊ ပြန်တပ်ကြည့်၏။ မထူး။ ကျွန်ုပ်လည်း အနည်းငယ် စိတ် စနိုးစနောင့် ဖြစ်သွား၏။ သားက ဖေရီးက ဈေးပေါတာတွေ လျှောက်ဝယ်တာကိုးဟု အပြစ်တင်တော်မူ၏။ အေးဘာခွာ စ်

 

လွှတော့ရလာပြီ။ ဖြတ်စရာ ပျဉ်ချပ်တွေလိုက်ရှာရဦးမည်။

စင်ကာပူကပဲ။ ဘယ်မှာ လွယ်လွယ်ကူကူ ပျဉ် ဝယ်လို့ရမလဲခင်ဗျာ။

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်က အနည်းငယ် လူခြေတိတ်ချိန်၌ ဘလောက်များအောက်သို့ စက်ဘီးတစ်စီးနှင့် ပတ်ကြည့်၏။ 663C အောက်တွင် ကုတင်ခင်းသည့် အထပ်သားပြား၊ ကပ်လျက် 664A အောက်တွင် ဘီရိုကိုဖျက်ထားသည့် သစ်သားပြားများ တွေ့၏။

 

သစ်သားပြားများမှာ နီညိုရောင်နှင့် အတော်လေး ကောင်းသေး၏။ သိပ်မပျက်စီးသေး၊ ကြည့်လိုက်လျင် အသစ်ကျပ်ချွတ် အတိုင်း ထင်ရ၏။ သို့သော် အလေးချိန်သိပ်မစီး၊​ ခပ်ပေါ့ပေါ့ဖြစ်ကြောင်း သတိထားမိ၏။ သို့နှင့် အိမ်ပြန် လက်တွန်းလှည်းယူကာ ထိုအပြားများကို ဝမ်းသာအားရ အကုန် မ,ချလာ၏။

 

သို့တိုင် သည်အပြားများကို သည်အတိုင်း ကောက်ကက်ဖြတ်လိုက်လို့ မဖြစ်သေး။ 1000 Watt ရှိသော Circular Saw မှာ အတန် ပါဝါပြင်းရကား ၎င်းကထွက်လာမည့် အမှုန်များဖြင့် တစ်အိမ်လုံး ရွဲကုန်လိမ့်မည်။ သို့အတွက် ဧည့်ခန်းထဲက စားပွဲကို ကောက်လာသည့် အထပ်သားပြားများဖြင့်ကာလိုက်၏။ အပေါ်ကို အသင့်ရှိနေသော တာပေါ်လင်စဖြင့် အုပ်လိုက်တော့ အလုပ်စားပွဲတစ်လုံး ဖြစ်လာ၏။ သစ်သားပြားများကို ညှပ်ရန် M10 F-Clamp နှစ်ခုဝယ်၏။ တစ်ခုကို ၇ ကျပ်ခွဲပေးရ၏။

 

ထို့နောက် သူပေးထားသည့်ပုံကိုကြည့်ကာ တိုင်းထွာ၊ မျဉ်းများဆွဲ အမှတ်အသားများပြု။

ကောက်လာသည့် နီညိုရောင် အပြားကို စမ်းဖြတ်ကြည့်လိုက်တော့ . . .

OMG

 

ပျဉ်ပြားများမှာ အမှန်အကန်သားများ မဟုတ်ဘဲ အကြံအဖန်သားများ ဖြစ်နေလေ၏။

အထဲမှာ ဘောင်လေးတွေခွေကာ အထပ်သားပြားများဖြင့် အုပ်ထားတာ ဖြစ်၏။ အပေါ်က ဖော်မိုက်ကာပြားများ ကပ်ထားတော့ အောင်မယ် ဟုတ်တိပတ်တိ တကယ့်သစ်သားအစစ်ကြီးတွေလိုလို ဘာလိုလို။ ဒါကြောင့် ပေါ့ပါတယ် ထင်နေတာကိုး။ ယခွမ်း

ကျွန်ုပ်လည်း ကောက်လာသည့် ထိုအပြားကြီးများကို အကုန် ပြန်ပစ်လိုက်ရလေသော ဟူသဒတ်။ ကတောက်စ်

 

ဆရာသမားက Safety first ဆိုကာ ကျွန်ုပ်ကို dust mask, ear plug, handglove များ အကုန်ဝတ်ခိုင်း၏။ သူလည်း နားကြပ်နှင့် mask နှင့်။

 

စက်က နည်းနည်းခါနေတာဆိုတော့ ဖြတ်ကာစမှာ သိပ်အဆင်မပြေ။ ဟိုဘက်ပြေးလိုက်၊ ဒီဘက်ပြေးလိုက်။ နောက်ပြီး အပြားများမှာ သစ်သားမဟုတ်။ အားလုံး ကြိတ်သားချည်းဖြစ်သဖြင့် နည်းနည်းလေးမှ အထိမခံ။ တစ်မိနစ်လျင် အပတ်ရေ တစ်သောင်းနီးပါး လည်နေသည့် လွှပြားနှင့် ထိလိုက်သည်နှင့် ပဲ့ထွက် စားကုန်တော့၏။ ထို့ကြောင့် အလွန့်ကို သတိထား ဖြတ်ရ၏။ တစ်ပြားနှစ်ပြားလောက်ဖြတ်ပြီးတော့မှ အထာသိသွားပြီး ကောင်းကောင်း ထိန်းနိုင်လာတာဖြစ်၏။ သို့သော် တစ်ညနှင့် အကုန်မပြီး။ ဖေရီး တော်တော့၊ တော်ကြာ အကုန် ကွန်ပလိန်းလာလိမ့်မယ်ဟု ဆရာသမားက သတိပေးသဖြင့် ရပ်လိုက်ရ၏။

 

ဟုတ်တိပတ်တိ မ,လာသည့် အပြားများကို အကုန်ပစ်လိုက်ရတော့ နောက်ထပ် အပြားများ ထပ်ရှာရသဖြင့် တစ်ခါတည်း နှင့် အကုန် မဖြတ်လိုက်နိုင်သေး။ အပြားကလည်း ရှာရခက်သဗျာ။

 

အဓိကလိုသည့်အပြားများကို အကုန်ဖြတ်ပြီးတော့ တစ်အိမ်လုံးလည်း ဖုန်များနှင့် ပြည့်သွားလေ၏။ လိုသည့်အပြားများ ဖြတ်ဘို့ ၄ ရက်လောက် အချိန်ယူလိုက်ရ၏။ နောက်ထပ်လိုသည့် အပြားများကို လက်ထိုးလွှနှင့်ပဲ ဖြတ်တော့မည်ဟု working table ကို အကုန်ပြန်ဖြုတ်လိုက်၏။ ဖုန်များကိုလည်း တတ်နိုင်သမျှ အကုန်ရှင်းရ၏။

 

လွတ်လွတ်လပ်လပ်သာ ဖြတ်ရမည်။ ဘေးအိမ်တွေလည်း မပူရ၊ ဖုန်အတွက်လည်း မပူရ၊ သစ်သားပြားများကလည်း အကုန် အပြည့်အစုံရှိသည်ဆို တစ်နာရီ၊ အလွန်ဆုံး ၂ နာရီလောက်ဆို အကုန်ပြီးပါသည်။ သို့သော် HDB တိုက်ခန်း ဖြစ်သဖြင့် အကန့်အသတ်တွေက များလှ၏။

 

ကျန်သည့် fabrication ပိုင်းကတော့ သိပ်မခက်တော့ပါ။ ကျွန်ုပ်မှာ drill မျိုးစုံ၊ size စုံ၊ ဝက်အူမျိုးစုံ အရွယ်စုံရှိသဖြင့် အလွယ်တကူပင် ဆင်နိုင်၏။ ဝက်အူမစုပ်မီ ဦးစွာ drill bit သေးသေးလေးနှင့် လမ်းကြောင်းပေးရ၏။ အပြားတွေက သိပ် မထူသဖြင့် နည်းနည်းလေးမှ လွဲလို့မရ။ 90’ တည့်တည့်ဝင်သွားဘို့လို၏။ ဟော drill နှင့်လည်း ဖောက်ပေးလိုက်ရော ဝက်အူများမှာ ရှောရှောရှူရှူ၊ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘဲ ဝင်သွား၏။

 

သားကလည်း drill ကို သူဖောက်မည် တကဲကဲဖြစ်နေ၏။ သို့သော် သူက ဝ,တော့ ဆောင့်ကြောင့် မထိုင်နိုင်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ထိုင်ချပြီး အဝေးကလှမ်းဖောက်တာဖြစ်၍ ဘယ်လိုနည်းနှင့်မှ 90’ အတိအကျ မရနိုင်။ သို့အတွက် အသာနေပါကွာ ဖေရီးဖောက်ပြီးမှ သား ဝက်အူစုပ် ဟု ပြောရ၏။

 

 သားက 6 mm ထူသည့် EPDM အပြားကြီး မှာ၏။ Size 600 x 600 ရှိ၏။ ၎င်းကိုဖြတ်တောက်ပြီး အောက်က အပြား နှစ်ပြားအကြားညှပ်၏။ နောက်ပြီးတော့ ဝက်အူအရှည်နှင့် စုပ်လိုက်တော့ သူလိုချင်သည့် vibration absorber base ရသွား၏။

 

နောက်ပြဿနာက ထိုပုံးထဲဖြည့်ဘို့ သဲ ဖြစ်၏။

သူက ဖေရီး၊ သဲဝယ်မယ်နော် ဆိုတော့ ကျွန်ုပ်လည်း ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ဝယ်လကွဟု မီးစိမ်းပြလိုက်၏။

များမကြာမီ သဲအိတ်ရောက်လာ၏။ ငင့် သဲက မဖြစ်စလောက်။ သား အဲဒါ ဘယ်လောက်လဲဆိုတော့ 5 kg ဆို၏။ ဘယ်လောက်ပေးရတုံးဆိုတော့ $8, ငင့် - တေဗျဇီ။ ကြည့်လိုက်တော့ Garden sand ဟု ရေးထား၏။ သားရယ် construction သဲဝယ်ရင် ၁ ကျပ် ၂ ကျပ်ဆို အများကြီးရပါသကွာ ဆိုတော့ သား ဖေရီးကို မေးသားပဲဟု ပြန်ပြောသဖြင့် ကျွန်ုပ်လည်း ဇက်ကလေး အသာပုသွားရလေသော ဟူ၏။

 

ပုံးထဲကို သဲထည့်လိုက်သော သဲမှာ ဖင်ကပ်သာသာပဲရှိ၏။ အပင်တွေစိုက်တုံးက မြေကြီးများကို ကျွန်ုပ်က ပန်းအိုးထဲ၌ သည်အတိုင်းထားလေရာ ထိုမြေကြီးများကိုယူကာ သဲ ၅ ကီလိုနှင့်ရောလိုက်တော့ တစ်ပုံးပြည့်သွား၏။ နောက်တစ်ပုံး အတွက်မူ ကျွန်ုပ်က Google ၌ Construction Material Supplier ဟု ရှာလိုက်တော့ ကျွန်ုပ်တို့ရုံးနှင့် သိပ်မကွာသည့် JooKoon Circle တွင် ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွေ့၏။ ဖုံးဆက်မေးတော့ ကနေ့ညနေ ၄ နာရီ ဆိုင်ပိတ်မယ် ဆို၏။

 

ထမင်းကို နည်းနည်းစောစားပြီး လက်စွဲတော် စက်ဘီးလေးနှင့် ထွက်ခဲ့။ သိပ်မရှာလိုက်ရပါ။ ဆိုင်ကိုတွေ့၏။ ကျွန်ုပ်လည်း သဲ ကီလို ၂၀ ဝယ်လိုက်၏။ Concrete sand ကီလို ၂၀ မှ $2.70 ပဲ ပေးရပါသည်။ အသင့်ယူလာသည့် ဆန်အိတ်ခွံထဲ၌ ၁၀ ကီလိုစီခွဲထည့်ပြီး စက်ဘီးလက်ကိုင် တစ်ဘက်တစ်ချက်၌ ချိတ် သယ်လာခဲ့၏။ ဘယ်ဗျာ၊ ငယ်ငယ်တုံးကလည်း စက်ဘီးဘားတန်းပေါ်မှာ ကောင်မလေးကို တင် တင် (ဟုတ်ပေါင်) နင်းဖူးတာဆိုတော့ ကီလို ၂၀ လောက်တော့ ဘယ်ဖြုံလိမ့်မတုံး။ (လဂါးပြောတာ၊ မနည်း ချွေးပြန်အောင် နင်းရတယ်ဗျို့)။ 

 

 အဲဒါတင် ဘယ်ဟုတ်လိမ့်မတုံးဗျာ။ သူ့စင်အတွက် နံရံကို အပေါက်ဖောက်ဖို့ Concrete drill ကြီးငှားလာတာကလည်း လေးလိုက်တာ မပြောပါနဲ့တော့။ ဖေရီး ဖြည်းဖြည်းနင်းနော်။ ပလက်ဖောင်းပေါ်ကပဲနင်း၊ ကားလမ်းပေါ်လုံးဝမတက်နှင့် သားကလည်း တဖွဖွ မှာပါ၏။ ကျွန်ုပ်လည်း စုစုပေါင်း ကီလို ၃၀ လောက် လေးတာကြီးသယ်လျက် Tuas ကနေ Boon Lay ရောက်အောင် သတိကြီးစွာထားလျက် နင်းလာရသော ဟူသတတ်။

 

သို့တိုင် သဲကီလို ၂၀ မှာ သူ့ပုံးနှင့်ပြည့်ရန် အတန်လိုနေသေးသည်ဖြစ်ရကား ကျွန်ုပ်လည်း မြေကြီး အလီဘာဘာလုပ်ရန် ထမင်းစားပြီးတော့ ထွက်ခဲ့ရပြန်ချေ၏။ (ရုံးကပြန်လာတော့ AYE လမ်းဘေးမှာ လမ်းပြင်ဘို့လား ဘာလားမသိ၊ မြေကြီး များ တူးထားတာ တွေ့ခဲ့၏။) သားက စိတ်မချ။ ဖေရီး၊ တော်ကြာ မြေကြီးခိုးလို့ဆိုပြီး ရဲဖမ်းထားအုံးမယ်။ မြေကြီး ၂ ကော်လောက်နဲ့ ဖမ်းမယ်ဆိုလည်း ဖမ်းပေ့စေပေါ့ သားရယ် ပြောကာ ဆန်အိတ်လွတ်တစ်ခုနှင့် ထွက်ခဲ့၏။

 

အဘားလေး၊ ကျွန်ုပ်က မြေကြီးထင်ထားသည့်အရာများမှာ မြေကြီးမဟုတ်၊ Lean concrete ခင်းရန် ကျောက်ခဲ၊ သလဲ များ ရောထားသည့် မြေစာများဖြစ်ရကား အလွန် လေးလှချေ၏ တကား။ အိမ်ပြန်ရောက်လို့ သဲ ကီလို ၂၀ နှင့်ရောကာ ပုံးထဲလည်း ဖြည့်ထည့်လိုက်ရော ပုံးကြီးမှာ မမ,နိုင်လောက်အောင်ကို လေးသွားလေတော့၏။ ကျွန်ုပ်လည်း ချိန်စက်ယူ ချိန်ကြည့်ရာ ပုံးလေးမှာ သိပ်ပင် မကြီးလှသော်လည်း ကီလို ၃၀ လေးကြောင်း သိရ။

 

ဝက်အူများဖြင့်စုပ်ထားသည့် ကျွန်ုပ်၏ ကြိတ်ပြားများမှာ သည်အလေးချိန်ကို ကြာကြာခံနိုင်မည်မထင်။ သို့အတွက် သားရေ၊ ခဏနေအုံးကွာ ဟု ဆိုတာ နောက်နေ့တွင် ဘရက်ကက်များဝယ်ကာ အားလုံးကို ချုပ်လိုက်ရလေ၏။ သဲများ မှာ အလွန်လေးရကား အောက်ခံပြားကြီးမှာ ခွက်ကျလာ၏။ အောက်ခံပြားများအောက်တွင် ရာဘာခြေထောက်တုံးလေးများ တပ်ထား၏။ သို့နှင့် ရာဘာပြားတစ်ချပ် ထပ်မှာကာ အခင်းအောက်၌ ပီဗီစီကော်နှင့်ကပ်ကာ ထပ်ပိုးလိုက်ရ၏။

 

တကယ်လုပ်ရတဲ့ ကျုပ်မပြောနဲ့။ ခညားတို့တောင် ဖတ်ရတာ အတော် မောသွားပြီ မဟုတ်လား။

တော်ပြီဗျာ။ ပြောရတာ မောထှာ အိပ်တော့မယ်။

 

အဲသဟာကြောင့် ကျုပ်သားရဲ့အဖေဖြစ်ရတာ မလွယ်ဘူးလို့ ပြောသဟာပေါ့ ခညာ။

 

ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

 

အေးငြိမ်း

၁၁ စက်တင်ဘာ၊ ၂၀၂၆

ကွကိုယ်လုပ်ခြင်း အနုပညာ

ကျော်က လက်မှုကိစ္စလေးတွေ ကိုယ့်ဘာသာလုပ်ရတာ ဝါသနာပါတယ်။

ဟိုတစ်နေ့က ပန်းကန်ဆေးတဲ့ ရေစင်မှာ ရေပိုက်ခေါင်းက ရေတွေ တစက်စက်နဲ့ ယိုစိမ့်ကျလာတယ်။ အဲဒီခေါင်း တပ်ထားတာ တစ်နှစ်ပဲရှိသေးတယ်။ မနှစ်က ဇူလိုင်လ ၁၄ ရက်နေ့မှာ တပ်တာ။ (ကိုယ်က ပစ္စည်းတွေ ဝယ်လာတယ်၊ တပ်တယ်ဆိုရင် ဝယ်တဲ့ရက်စွဲ၊ တပ်တဲ့ရက်စွဲတွေ မှတ်ထားလေ့ ရှိတယ်။ ရေခဲသေတ္တာ ဝယ်လာတယ်နော်။ ရေခဲသေတ္တာပေါ်မှာ ဝယ်တဲ့ရက်စွဲ ရေးထားတယ်။ နောက်ပြီး ပန်ကာ၊ ရေနွေးအိုး စသဖြင့်ပေါ့။ နောက်ဆုံး မနက်ပြန် ညပြန် ဆေးထိုးနေရတဲ့ အင်ဆူလင်ဆေးပိုက်ပေါ်မှာတောင် ဆေးထိုးပိုက် အသစ်ထုတ်လာရင် အသစ်ထုတ်တဲ့ရက်စွဲကို ရေးထားတာ။ ကော်ဖီပုလင်း ဖောက်ရင်လည်း ဘယ်နေ့က ဖောက်တယ်။ ကောင်မလေးအသစ်တစ်ယောက်နဲ့ တွဲရင်လည်း ဘယ်နေ့က စတွဲ . . . တွဲ . . . ဟုတ်ပေါင်၊ မွှားလို့၊ အဟိစ်)

 

ဆိုတော့ ရေပိုက်ခေါင်းလဲဘို့ hardware shop မှာ ရေပိုက်ခေါင်းဝယ် (အစိတ်ပေးရတယ်), အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ကွကိုယ်တပ်။ ဟော တစ်နာရီအတွင်း ပြီးတယ်။ (အမှန်ဆို ပိုက်ခေါင်းတပ်တာက ခဏပါ။ ဒါပေသိ သိတယ်မှလား။ ဘေစင်အောက်မှာ ရှိသမျှ အိုးတွေခွက်တွေ ပလုံးတွေ စုဆောင်းထည့်ထားတာဆိုတော့ အဲဒါတွေ ဖယ်နေရတာက အချိန်ပိုကုန်တယ်။ ပိုက်ခေါင်း တပ်ပြီးတော့လည်း အဲဒီနေရာက အမှိုက်သရိုက်တွေကို ရှင်းအုံးဟဲ့၊ ရေပတ်တိုက်အုံးဟဲ့ နဲ့ အတော်အလုပ်ရှုပ်တာ။ နောက်ပြီး ဒီအတိုင်းထိုးထည့်ထားတဲ့ အဲသည် အိုးတွေခွက်တွေကိုလည်း သေသေချာချာ ပြန်စီထည့်အုံး။ အာလာမာ့ တအား အရှုပ်လုပ် (ဟုတ်ပေါင်) အလုပ်ရှုပ်တာ။)

 

ဆိုတော့ ကွကိုယ်တပ်လိုက်တော့ ပိုက်ခေါင်းဘိုး အစိတ်ပဲ ကုန်တယ်။ ရေပိုက်ပြင်တဲ့သူဆို အနည်းဆုံး ၁၀၀ လောက် ပေးရမှာ။ ဆိုတော့ ပိုထွက်လာတဲ့ ၇၅ ကျပ်ကို ချိစ်လေးဝယ်ပြီး ဗက်၆၉ နဲ့ မြည်းလို့ရတာပေါ့ဗျာ။ ဟဲဟဲ လဂါး စဒါဘာ၊ တားက အဲသဟာတွေ မလုပ်တတ်ပါဘူး။ (ကိုယ့်ဟာကိုယ် ဝယ်သောက်ရမယ်ဆိုရင်)

 

တကယ်လို့ ပန်းကန်ဆေး ရေစင်ပိတ်ပြီဆိုမှဖြင့် ရေပိုက်ပြင်တဲ့သူခေါ်ရင် ၃၀၀ ကျော်ပေးရတယ်ခညာ။ ဟိုးအရင်တုံးက ကျုပ် ပိုက်သမားခေါ်လုပ်လိုက်တာ ၃၀၀ ကျော်ထွက်သွားတယ်။ အဲသဟာနဲ့ နင့်တော့ ၃၀၀ ပေးမနေဘူး။ ကွကိုယ် လုပ်မကွဆိုပြီး ဟော၊ အခုကျတော့ ဘေစင်မပိတ်အောင် Water jet နဲ့ မကြာခဏ ထိုးချပေးတယ်။ နောက်ပြီး ဘေစင် ပိတ်ရင် ဆေးဘို့ Basin clog remover ဆေးပုလင်းတွေလည်း ဝယ်ဆောင်ထားတယ်။ (ခညားတို့ ဘေစင်ပိတ်ရင် ကျုပ်ခေါ်လိုက်ဗျာ။ ၁၅၀ နဲ့ လုပ်ပေးမယ်။ ဟဲစ် ဟဲစ်)

 

အဲသလိုပဲ၊ အဲကွန်း အောက်ဒိုးယူနစ် ဆေးတယ်နော်၊ ကွကိုယ် ဆေးတယ်။

လှည့်ဖွင့်ရတဲ့ တံခါးလက်ကိုင်ဘုသော့ကို ကွကိုယ်လဲတယ်။

ပြတင်းပေါက်လက်ကိုင်တွေ၊ ဘီရိုလက်ကိုင်တွေ ကျိုးတယ်နော်။ ကွကိုယ် လဲတပ်တယ်။

မီးဖိုချောင်က ပုဂံစင်ကြီး ကျိုးကျတယ်နော်။ ကွကိုယ် ပြန်ပြင်တပ်တယ်။

(မီးသီးမီးလုံးလဲတာ၊ မီးခလုတ်ပြင်တာတွေတော့ စကားထဲ ထည့်မပြောတော့ပါဘူး။ ဟဲဟဲ)

 

တလောတုံးကတော့ ရေချိုးခန်းထဲက ရေပူရေအေးခေါင်းလက်ကိုင် ကျွတ်ထွက်လာတယ်။

သွပ်ပြားတွေဆိုရင်တော့ ရေပိုက်ပြင်တဲ့သူခေါ်ပြီး လဲလိုက်တာပေါ့။ ပိုက်ဆံ ၁၀၀ တော့ အောက်ထစ်ပေါ့ဗျာ။

ဒါပေမယ့် ကျော်ကတော့ ကျော်ပဲဗျာ ဟဲစ် ဟဲစ်

 

လက်ကိုင်ပြုတ်ထွက်လာတဲ့နေရာကို ကြည့်လိုက်တော့ လက်ကိုင်ကို တက်ဖလွန်လေးထောင့်ခေါင်းပေါ် စွပ်တပ် ထားတာကိုး။ အဲဒီနေရာက ပြုတ်ထွက်လာတာ။

ဆိုတော့ ကျော်လည်း လက်ကိုင်ကို အပေါ်တည့်တည့်ကနေ လွန်နဲ့ဖောက်ပြီး တက်ဖလွန်ကို မူလီနဲ့စုပ်ထည့်လိုက်တာ အော်လဂျင်နယ်ထက်တောင် ကောင်းသေးဗျာ။ ဆဒ္ဒန်ဆင်မင်းနဲ့ဆွဲတောင် ပြုတ်မထွက်တော့ဘူး။ 

 

 

 

ပြီးခဲ့တဲ့လက စာအုပ်ဘီရိုနှစ်ခု ပစ်ထားတာတွေ့တယ်။ အသစ်နီးပါး ကောင်းသေးတယ်။ အဆင့်တွေ မကောင်းတော့ဘူး။ တံခါးပတ္တာတွေ ပြုတ်ထွက်ကုန်ပြီ ဆိုတော့ ပစ်လိုက်တာ။

 

အဲဒါကြီး ကျော် ကောက်လာပြီး တံခါးပတ္တာ အသစ်တွေ ပြန်တပ်၊ ဆိုက်ထဲက grinder ငှားလာ၊ ဒိုင်းမွန်းကတ်တာ ဝယ်ပြီး  အဆင့်တွေ ကွကိုယ် ပြန်တပ်လိုက်တော့ ဟောစ်၊ အသစ်နီးပါး ပြန်ကောင်းသွားရော။ သားအတွက်တစ်လုံး၊ အိမ်ငှား ကောင်လေးတွေအတွက် တစ်လုံး ပေးလိုက်တယ်။ တူနယ် တဲ့နယ်။

 

ကိုယ့်ဆီမှာနော် လက်ထိုးလွှ အကြီးတစ်ခု အသေးတစ်ခု၊ Drill machine အကြီးတစ်ခု အသေးတစ်ခု၊ ဟို့ 5 mm ပေါက်စနလေးကနေ 32 mm ထိ open, ring – spanner ဆိုဒ်မျိုးစုံ။ ဝက်အူလှည့်လား၊ +, - အရွယ်မျိုးစုံ ဆိုဒ်မျိုးစုံ ရှိသဗျာ။ ဟို့ မျက်မွေးလောက်ရှိတဲ့ ဝက်အူကနေ ဝက်အူ အကြီးကြီးတွေထိ လှည့်လို့ရတယ်။

 

လျှပ်စစ်ပစ္စည်းတွေကို ခဲဂဟေဆော်တဲ့ ဂေါက်ရှိတယ်၊ ဂဟေစုပ်ခွက်နဲ့ ထင်းရူးဆီ၊ ခဲဂဟေချောင်းတွေ ရှိတယ်။

 

ကျော် တစ်ခု ကံကောင်းတာက သားကလည်း အဲသဟာတွေ ဝါသနာပါတယ်။

သူ့ကို သင်ပေးသမျှ စိတ်ပါလက်ပါ လေ့လာပြီး ကိုယ်တိုင်လုပ်လေ့ရှိတယ်။

ကိုယ်က နည်းနည်းလောက် ဘေးက ကြည့်နေရုံပဲ။

ဟိုတစ်နေ့က တံခါးဘုလဲတာ ကျော်က နည်းနည်းလောက် ပြပေးရုံဘဲ။ သားလုပ်တတ်တယ် ဆိုပြီး သူ့ဘာသာသူ လဲတာ။

သားရေ ဖေရီး စက်ဘီးပေါက်လို့ ဖာပေးပါအုံးကွာ ဆိုရင်လဲ သူ့ဖာသာသူ ဖာတယ်။

 

ဒါပေမယ့် ခက်တာက ဒီကောင်က လူဗျင်း။

ပထမတစ်ခါပဲ ခိုင်းလို့ရတယ်။ သူသိသွားပြီဆို နောက်ဟာတွေကျ ခိုင်းလို့မရတော့ဘူး။ ဖေရီး၊ သား မအားဘူး။ ကွကိုယ်လုပ် ဆိုပါလာ့စ်။ ယခွမ်း

 

ကုတင်တို့၊ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်တို့ဝယ်ရင် သူတို့က အထုပ်လိုက်ပို့ပေးတာ။ ဝယ်ကတည်းက ဆင်ပေးရမလား ဆိုပြီး မေးတယ်။ သူတို့ကိုဆင်ခိုင်းရင် အနည်းဆုံး ၃၀ လောက် ပေးရတယ်ခညာ။ ကျော်လား။ ဘယ် သူတို့ကို ဆင်ခိုင်းနေမတုံး ဗျာ။ သားရေ ရော့ ဆိုပြီး manual စာရွက်လေးပေး။ သူက ဖတ်၊ ဖေရီး ဒါကိုဒီမှာတပ်၊ ဒီဝက်အူဒီမှာစုပ် ဆိုပြီး သူ့ကို ကိုယ်က ကူပေးရုံပဲ။ အကုန် ကွကိုယ် ဆင်ကြတာ။ ဆင်ခ ပိုက်ဆံ ၃၀ သူတို့ပေးမယ့်အစား ဘီယာဝယ်သောက်ရင် အနည်းဆုံး ၄ လုံးလောက်ရသဗျာ။ နော

 

ကိုယ့်လူတို့လဲ အဲသလို အိမ်က တိုလီမုတ်စလေးတွေ ကွကိုယ် လုပ်ကြည့်ပါလား။

ကိုယ်လုပ်တာ အောင်မြင်သွားလို့ ကိုယ့်လက်ရာလေးကိုယ်ကြည့်ပြီး ပီတိဖြစ်ရတာလဲ အရသာတစ်ခုပဲဗျ။

 

အေးငြိမ်း

(ကွကိုယ်လုပ်ရတာ ဝါသနာပါသူ)

၁၃ ဩဂုတ်စ်၊ ၂၀၂၆