Coaching for the Workplace

၁။ စင်ကာပူ (Teach or Be taught)

 

စင်ကာပူနိုင်ငံသည် ၎င်းတို့၏ စနစ်များကို အမြဲပြန်လည်သုံးသပ်လျက် ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် အစဉ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲ နေသည်ဖြစ်ရာ ကျွန်ုပ်တို့မှာလည်း ၎င်းတို့စံနှုန်းကို မီစေရန် မနည်း မျက်လုံးပြူး လျှာထွက် အပြေးလိုက် နေလေရသောဟူ၏။

 

အရွယ်ရောက်ပြီးသူများအား သင်တန်းပေးနေသူများကို AE (Adult Educator) ခေါ်၏။ AE တစ်ယောက်ဖြစ်ဘို့ရာ ယခင်က ACTA (WSQ Advanced Certificate in Training and Assessment), ယခု ACLP (Advanced Certificate in Learning and Performance) သင်တန်းတက်ရ၏။ လက်မှတ်ရှိရ၏။

 

သင်တန်းဆရာတစ်ယောက်အဖြစ် ဆက်လက်ရပ်တည်နေနိုင်ရန် တစ်နှစ်လျင် ယခင်က CPD 10 hr ပြရ၏။ Safety Officer လိုင်စင်မှာလည်း အလားတူစွာပင် ၂ နှစ်တစ်ခါ သက်တမ်းတိုးရ၏။ သက်တမ်းတိုးရန် 40 SDU points လို၏။ ထိုအမှတ်များရရန် SDU Point ပေးသည့် သင်တန်းများ တက်ရ၏။

 

SDU သင်တန်းများမှာ CPD Programme အောက်ကဖြစ်၍ ယခင်က ထို SDU သင်တန်းနာရီများကိုပင် CPD hr အဖြစ် ပြလို့ရ၏။

 

အခု ၂၀၂၆ ခုနှစ် ဧပြီလ ၁ ရက်နေ့ကစကာ စနစ်အသစ် ပြောင်းလိုက်၏။

ကျွန်ုပ်တို့ ထလိန်နာအားလုံး TAEPP (Training and Adult Educator Professional Pathway) မှာ မှတ်ပုံတင် (register) လုပ်ရ၏။ ၂၀၂၆ မတ်လ ၃၁ ရက်နေ့ထိ free registration ဖြစ်၏။ ထိုရက်အတွင်း လုပ်မထားလိုက်မိသူများ ခုမှလုပ်မည်ဆိုလျင် ပိုက်ဆံ ၂၇၀ ကျော်ပေးရ၏။

 

ထို registeration မှာလည်း ၂ နှစ်ဖြစ်ရာ သက်တမ်းတိုးမည်ဆိုပါက ၂ နှစ်အတွက် 40 CPD Hr နှင့် သင်တန်းပြချိန် နာရီ ၈၀ ပြည့်ရမည်။

 

ယခု ၎င်းတို့သတ်မှတ်ထားသည့် CPD Hr များမှာ ယခင်ကလို safety officer လိုင်စင်သက်တမ်းတိုးရန် တက်သည့် နာရီများကို ပြလို့မရတော့။ IAL (Institute for Adult Learning) က အသိအမှတ်ပြုထားသည့် သင်တန်းများကိုသာ လက်ခံတော့၏။

 

သင်တန်းတွေကလည်း ဈေးကြီးသယ်ခညာ။ CPD ၇ နာရီ သင်တန်းကို သင်တန်းကြေးအပြည့်ဆို ၇၀၀ ကျော်၊ PR ဆို ၂၀၀ ကျော်၊ အသက် ၄၀ ကျော် စင်ကာပူနိုင်ငံသားဆိုလျင် ၈၀ ကျော် ဖြစ်၏။

 

ကျွန်ုပ်လည်း တစ်ခါတက် တက်သလောက် နာရီများများလိုချင်သည်နှင့် ၁၄ နာရီရသည့် Coaching for the Workplace သင်တန်းကို သွားတက်လိုက်၏။

သင်တန်းကြေးမှာ -

နံနံဂျားသားများ - $1057.30

PR - $317.19 (Not bad lah huh)

ကုမ္ပဏီပေါက်စနလေးများက sponsor ပေးလျင် - $123.19 (Wow Wow Wow)

 

ကျွန်ုပ်လည်း ကျွန်ုပ် ဆေ့ဖတီးလုပ်နေသည့် ကုမ္ပဏီလေးမှ ဘောစိကို မျက်ရည်လေး နှစ်ပေါက်လောက် ကျပြလိုက်တော့ ဘောစိလည်း ကျွန်ုပ်ကို သနားသဖြင့် သဘောတူလေရာ ကျွန်ုပ်မှာ ပတ်ဆံ ၁၀၀ ကျော်နှင့် ၁၄ နာရီ ရသောဟူ၏။ (ဟိ၊ ပျော်လတ်ထှာ)

 

အာလာမာ့ -

သင်တန်းဆင်းလက်မှတ်ကို မေးကြည့်တော့ ၄ ပတ်ကနေ ၆ ပတ်ထိကြာမည် ဆို၏။ ကျွန်ုပ် စိတ်အိုက်နေစဉ် တစ်ယောက်က မင်း SkillsFuture မှာ attendance record ရှိတယ်။ ငါ အဲဒါနဲ့တင်တာ approve ဖြစ်တယ်ဆိုသဖြင့် ကျွန်ုပ်လည်းသူပြောသလို လုပ်လိုက်၏။ Yes, approve ဖြစ်ပါသည်။

 

သင်တန်းသင်ထားသည့် နာရီ ၈၀ ပြဘို့ကတော့ ကျွန်ုပ်တို့လို နေ့တိုင်းစာသင်နေသူများအဖို့ ဘာမှ မခဲယဉ်းပါ။ နာရီ ၈၀ မဟုတ်။ နာရီ ၈၀၀ လည်း ပြနိုင်သည်သာ ဖြစ်၏။

 

၂။ Do It Now!!!

 

မတ်လ ၂၃ ရက်နေ့က အသိ ထလိန်နာတစ်ယောက်က ဒီမှာ ငါ့ကို အဲဗားဆေ့က မတ်စိပို့ထားတယ်။ အဲသဟာ ဘာလတုံးစ်ကွ ဆိုလို့ ကြည့်လိုက်တော့ ကိုယ့်လူ၊ အဲဒါ TAEPP register လုပ်ဖို့ ပြောတာပဲ။ မြန်မြန်လုပ်။ ခုလကုန်လို့မှ မလုပ်ဖြစ်ရင် ဧပြီလ ၁ ရက်နေ့ကစပြီး ပိုက်ဆံပေးရလိမ့်မယ်ဟု ပြောလိုက်၏။

 

အာ့ဆို၊ ငါ့လုပ်ပေးစမ်းပါကွာ ဆိုလို့ TAEPP website ကို ဖွင့်လိုက်တော့ . . .

 

OMG

System under maintenance from 23/03/2026 to 31/03/2026: 23:59 hr. ဂိန် ဂိန် ဂိန်စ်

 

ကိုင်းကိုယ့်လူ၊ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ ပိုက်ဆံသာ အဆင်သင့်ဆောင်ထားပေရော့ ဆိုတော့ မျက်နှာငယ်လေးနှင့် အသံတောင် မထွက်တော့။

 

ဧပြီလဆန်း၌ ကျွန်ုပ် သူ့အတွက် လုပ်ပေးပါ၏။

TAEPP register လုပ်တာ ဘာမှ မခဲယဉ်းပါ။ သို့ပေသိ သူ့ဟာ လုပ်လို့မရ။ သူ့ SingPass က လုံးဝ ဝင်လို့မရ။

ကိုယ့်လူ၊ အဲသဟာတော့ ကိုယ်လည်း မတတ်နိုင်ဘူး။ သူတို့ဆီသာ email ပို့တော့ ဆိုလိုက်ရ၏။

သူတို့က user name နှင့် password အသစ် ပေးပါ၏။ အဲသဟာလည်း မရ။

သူ့မှာ TAEPP registeration မရှိတော့ သင်တန်းတွေကို အကုန် cancel လုပ်တာ ခံရ၏။

သူ့ပြဿနာက ဆယ်ရက်လောက်ကြာမှ ပြီး၏။ ထို့ကြောင့် တစ်ပတ်ကျော် သင်တန်းမပြရ။

 

ကျွန်ုပ်မူကား လုပ်စရာရှိတာကို ခေါင်းကိုက်ခံပြီး နေ့ရွှေ့ ညရွှေ့လုပ်တတ်သည့် လူစားမဟုတ်သဖြင့် ကျွန်ုပ် TAEPP registeration မှာ ၂၀၂၅ အောက်တိုဘာလကတည်းက လုပ်ပြီးနေတာဖြစ်၏။

 

အခုလည်း CPD သင်တန်းကို စောစောစီးစီးသွားတက်၊ SDU သင်တန်းတွေကိုလည်း ပထမတစ်နှစ်မှာတင် အပြတ်တက် ထားလိုက်၏။ ခေါင်းကိုက်သက်သာတာပေါ့ ခညာ။

 

တချို့သင်တန်းတွေက အင်မတန်ဈေးကြီးလေတော့ ကျွန်ုပ်လည်း Excel sheet ထဲမှာ SDU point သင်တန်းတွေကို သင်တန်းနာမည်၊ သင်တန်းကြေး၊ တက်ရမည့်နာရီ၊ ရမည့် SDU point, SDU ၁ ပွိုင့်လျင် စင်းဒေါ်လှမည်မျှ စသည်တို့ကို ဇယားဆွဲကာ analysis လုပ်၏။ ပြီးတော့မှ ဈေးအသက်သာဆုံး၊ နာရီအနည်းဆုံးနှင့် ပွိုင့်အများဆုံး သင်တန်းများကို ရွေးတက်လေသော ဟူ၏။ ကတောက်စ်၊ ပိုင်သကွာ ဟိ

 

CPD Hr သင်တန်းများကိုလည်း ဤအတိုင်းပင် ဇယားဆွဲထား၏။

ဘယ်အချိန်မှာ ဘယ်သင်တန်းတက်မည်ကိုလည်း တေးထားလိုက်၏။

 

အဲသဟာပါဘဲ မိတ်ဆွေများ

အဲလေ၊ ခုမှပြောဘို့ သတိရတယ်။

ဒီပို့စ်က စလုံးက ထလိန်နာတွေအတွက်ပါ။ ထလိန်နာမဟုတ်တဲ့ ခညားတို့ ဖတ်ပြီးသွားရင်လည်း ဆော်တီး

 

ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

 

အေးငြိမ်း

၁၉ မေလ၊ ၂၀၂၆

သစ္စာရှိလှသော မိတ်ဆွေကို ကျွန်ုပ်တို့သည် မထီမဲ့မြင် မပြုလုပ်အပ် ဆိုခြင်းအကြောင်း

(၁)

 

ကျွန်ုပ်တို့သည် မကြာခဏပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ္စာအရှိလှဆုံးသော မိတ်ဆွေကို မထေမဲ့မြင် ပြုမိတတ်ကြလေ၏။

ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ္စာအရှိလှဆုံးသော မိတ်ဆွေကား ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် စိတ်မကွက်တတ်။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် သစ္စာရှိမြဲ ရှိနေသည်သာတည်း။

 

ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ္စာအရှိလှဆုံးသော မိတ်ဆွေကို မထေမဲ့မြင် မပြုအပ်လှချေတကား။

ဤကဲ့သို့ ပြုမိသည်ရှိသော် နောက်ဆုံးတစ်နေ့၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒုက္ခနှင့် လှလှနှင့် သေချာပေါက် တိုးလိမ့်မည် ဖြစ်သတည်း။

 

(၂)

 

ခြံရာဆိုလား၊ မြေကွက်ဆိုလားရောင်းပြီး ပိုက်ဆံထုပ်ကြီးကိုမနိုင်မနင်းမ,ကာ ဆုတက်ချတာ တွေ့ရတော့ ကျွန်ုပ်မှာ ဪ ဟုသာ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် ငေးနေမိပါတော့၏။

 

ကိုယ့်မှာသာ ပိုက်ဆံလေး မဖြစ်ညစ်ကျယ်ရဘို့ မနားမနေ လုပ်လိုက်ရတာ။ သူတို့ကျတော့ တယ်လဲ ပိုက်ဆံတွေ ပေါလိုက်ကြပါကလား ဟရို့စ်။

 

(၃)

 

ကျွန်ုပ်သည် အရာမနံသည့်/ဘာမှမဟုတ်သည့်ကိစ္စများနှင့် ပိုက်ဆံအတော်များများကို ဖြုန်းတီးပစ်ခဲ့မိ၏။

ပထမ ကျွန်ုပ်သည် ပစ္စည်းရောင်းသူတို့ အဆွယ်ကောင်းသည်နှင့် ဈေးကြီးလှသော ဖုန်စုပ်စက်ကြီးကို ဝယ်လိုက်မိ၏။ သိပ် အလုပ်မရှုပ်မီကမူ သုံးမိပါသေး၏။ သို့သော် ယခုမူ ကျွန်ုပ်မှာ နားရက်မရှိ၊ တစ်ပတ်ကို ၇ ရက်စလုံးအလုပ်လုပ်နေ လေရာ အနှီဖုံစုပ်စက်ကြီးကို ထုတ်သုံးဘို့ မဆိုထားပါနှင့်။ မျက်စောင်းနှင့်မှ လှည့်ထိုးဘို့ရာ အချိန်ပင်မရနိုင် ဖြစ်ရလေ၏။

 

နောက်တစ်ခုမှာလည်း သားကိုချစ်သည့်ဇောနှင့် သူပူဆာသမျှ ဝယ်ပေးလေရာ ဘာမှမဟုတ်သည့် ကတ်ကိုဖြတ်လိုက် လျင် သံစုံထွက်သည့် ခါးပတ်ကြီးကို စလုံး ၅၀၀ ပေးလျက် ဝယ်ပေးခဲ့၏။ သားသည် ကလေးတို့ဘာဝ ထိုခါးပတ်ကြီးကို လိုချင်လှချည့်ဟု အသည်းအသန်ပူဆာပြီး ခါးပတ်လည်း ရလာရော ဆယ်ခါပြည့်အောင်တောင်မဆော့ဘဲ ချောင်ထိုးထား လိုက်လေ၏။ ထိုခါးပတ်မျှသာ မကသေး အခြား တန်ဘိုးကြီး ကစားစရာများလည်း အတော်များလှပါသေး၏။

 

ပြောရလျင် ကျွန်ုပ်မိုက်မဲမှုကြောင့် ဆုံးရှုံးသွားသည့်ပိုက်ဆံများကား အတော်များ၏။ များသမှ အတော့်ကို များသည်ဟု ပြောနိုင်ပါသည်။

 

(၄)

 

ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ္စာအရှိဆုံးသော မိတ်ဆွေဆိုသည်မှာ “ငွေ” ဖြစ်သတည်း။

ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ္စာအရှိဆုံးသော မိတ်ဆွေသည် ကျွန်ုပ်တို့ ဗိုက်ဆာလာသည့်အခါ ထမင်းကျွေး၏။

ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ္စာအရှိဆုံးသော မိတ်ဆွေသည် ကျွန်ုပ်တို့ နေမကောင်းသည့်အခါ ဆေးကုပေး၏။

ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ္စာအရှိဆုံးသော မိတ်ဆွေသည် ကျွန်ုပ်တို့ သားသမီးများကို ပညာသင်ပေး၏။

ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ္စာအရှိဆုံးသော မိတ်ဆွေသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို နေစရာ ဖန်တီးပေး၏။

ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ္စာအရှိဆုံးသော မိတ်ဆွေသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အင်္ကျီလှလှလေးများ၊ ဘောင်းဘီလှလှလေးများ ဆင်ပေး၏။

ကျွန်ုပ်တို့၏ အနှီမိတ်ဆွေ မရှိပါဘဲလျက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘာကိုများ လုပ်လို့ရပါသနည်း။ နည်းနည်းလောက် ပြောကြည့်စမ်းပါ။

 

ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ္စာအရှိဆုံးသော မိတ်ဆွေသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ တန်းခိုးကြီးလှသော ဘုရားသခင်လည်း ဖြစ်၏။

အကြောင်းကိုဆိုရသော ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ္စာအရှိဆုံးသော မိတ်ဆွေသည် ကျွန်ုပ်တို့ လိုသည့်အရာများကို ဖြည့်ဆည်းပေးသောကြောင့်တည်း။

 

ကျွန်ုပ်တို့သည် အနှီ ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ္စာအရှိဆုံးသော မိတ်ဆွေကို မထီမဲ့မြင် မပြုအပ်။ ပေါ့လေးတဆ မလုပ်အပ်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ္စာအရှိဆုံးသော မိတ်ဆွေကို ကိုယ်နှင့်အမြဲ အတူတကွနေနိုင်အောင် ကြိုးစားသင့်၏။

ကျွန်ုပ်တို့သည် အနှီ ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ္စာအရှိဆုံးသော မိတ်ဆွေကို ပိုးမွေးသကဲ့သို့ တသသနှင့် မွေးမြူထားအပ်၏။

 

သို့မှသာ ၎င်းက ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြန်လည် စောင့်ရှောက်မှာ ဖြစ်ပါသတည်း။

 

အသင် မိတ်ဆွေအပေါင်း သူတော်ကောင်းတို့သည် မိမိတို့၏ သစ္စာရှိသော မိတ်ဆွေကို ရင်အုပ်မကွာ စောင့်ရှောက်သူများ ဖြစ်ကြပါစေကုန်သတည်း။

 

ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

 

အေးငြိမ်း

၁၅ မေလ၊ ၂၀၂၆

 

စာရေးဆရာများသည် တကယ့်သတ္တိခဲများ ဖြစ်သည် ဆိုခြင်းအကြောင်း

ခေတ်အဆက်ဆက်၌ အာဏာလက်ကိုင်ရှိသူများသည် စာရေးဆရာတို့ကို နှိပ်ကွပ်ခဲ့၏။ နှိပ်ကွပ်သမှ အသားကုန် အပီအပြင်၊ အသက်သေသည်ထိ နှိပ်ကွပ်ခဲ့တာ ဖြစ်၏။

 

သတင်းတစ်ပုဒ်ကို မှားယွင်းဖော်ပြမှုဖြင့် သတင်းစာဆရာ လူထုဦးလှကို ထောင်ထဲ၌ ရက်ရှည်ချထားခဲ့၏။ ဗန်းမော်တင်အောင်၊ မြသန်းတင့် စသည့် စာရေးဆရာကြီးများသည် ထောင်ထဲ၌ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် နေခဲ့ရ၏။

 

ကျွန်ုပ်သည် သက်ဦးဆံပိုင်ဘုရင်စနစ်ကို ရွံမုန်းသူတစ်ဦး ဖြစ်၏။ သို့တိုင် အချို့မှလွဲ၍ သက်ဦးဆံပိုင်ဆိုသော ဘုရင် တော်တော်များများသည် ပညာတတ်များ ဖြစ်၏။ တွေးခေါ်မြော်မြင်နိုင်စွမ်းလည်းရှိ၏။ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် စာဆိုနိုင် သကဲ့သို့ စာဆိုများကိုလည်း လေးစား တန်ဘိုးထားသူများ ဖြစ်၏။ စာဆိုတို့ကို ချီးမြှောက်တာတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ကျွန်ုပ်သည် ထိုဘုရင်များကို ကြည်ညိုလေးစားမိလေ၏။ စာပေကိုနားလည်မှ၊ စာပေကို တန်ဘိုးထားရကောင်းမှန်း သိမှသာ စာဆိုတို့ကို ချီးမြှောက်ရကောင်းမှန်း နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

 

ပါလီမန်ဒီမိုကရေစီခေတ်က နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များသည်လည်း စာတတ်ကြ၏။ စာပေ၏တန်ဘိုးကို နားလည်ကြ၏။ သို့တိုင် ဗန်းမော်တင်အောင်ကို ထောင်ချခဲ့သူမှာ ဖဆပလအစိုးရ ဖြစ်၏။ သူတည်းတစ်ယောက်၊ ကောင်းဘို့ရောက်မူ မျက်ဖြေလင်္ကာကြောင့် ဘုရင်သည် ရွှေစိတ်တော် ပြေခဲ့သည် ဆို၏။ မဲဇာမြိုင်ခြေရတုကြောင့် ရှင်ဘုရင်သည် အမျက်တော်ပြေကာ လက်ဝဲသုန္ဒရ အမတ်ကြီးကို နန်းတော်သို့ ပြန်ခေါ်ခဲ့၏။ လက်ဝဲသုန္ဒရနှင့် အနန္တသူရိယအမတ် တို့သည် (စာများအရ) သူတို့မလုပ်သော ပြစ်မှုအတွက် ပြစ်ဒဏ်ခံရခြင်း ဖြစ်၏။

 

ဘုရင်ခေတ် မဟုတ်တော့သော အစိုးရလုပ် အုပ်ချုပ်သည့်စနစ်ကို ပြောင်းသွားသည့်အခါ စာဆိုတို့၏ မျက်ဖြေရတုများ ကြောင့် စာဆိုတို့ကို အပြစ်မှ လွှတ်ခဲ့ကြောင်း အကျွန်ုပ်ဖြင့် တစ်ရံတစ်ခါကမှ​ မကြားဖူးခဲ့ပါချေ။ ကျွန်ုပ်အထင်ကို ပြောရလျင် သည်ဘက်ခေတ်စာဆိုတို့သည် ၎င်းတို့မလုပ်ခဲ့သည်ကို အပြစ်မရှိ အပြစ်ရှာ ထောင်ချခဲ့သောကြောင့် မဟုတ်တာကို မလုပ်သည့်အတွက် အဘယ်ကြောင့် မျက်ဖြေလင်္ကာကို ရေးရမည်နည်းဟု စာဆိုသိက္ခာကို ထိန်းထားသည့်အတွက် မရေးခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သို့အတွက်ကြောင့်လည်း ကျွန်ုပ်က ခေတ်သစ်စာဆိုတို့ကို များစွာ လေးစားကြည်ညိုခြင်း ဖြစ်မိရပါသည်။ ခေတ်သစ်စာဆိုတို့သည် အလွန်အင်မတန် သတ္တိကောင်းသော တကယ့် သတ္တိခဲများ ဖြစ်သတည်း။ အဖမ်းခံရမည်မှန်း သိလျက်နှင့် မကြောက်မရွံ့ ရေးရဲသော ထိုစာဆိုကြီးများကို ကျွန်ုပ်သည် ဤနေရာမှနေ၍ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဂုဏ်ပြုလိုက်ပါသတည်း။

 

စာပေသည် လူမျိုးတစ်မျိုးအတွက် အလွန် အရေးကြီး၏။

စာပေအားဖြင့် လူမျိုးကို မြှင့်တင်နိုင်၏။

စာပေသည် လူတို့ကို အမှားနှင့်အမှန်၊ အကောင်းနှင့်အဆိုး၊ ဟုတ်/မဟုတ် ဝေဖန်ပိုင်းခြားနိုင်မှု အသိဉာဏ်ကို ပေး၏။

စာပေဖြင့် ကမ္ဘာပတ်လို့ရ၏။

စာပေဖြင့် ကိုယ်သိချင်တာတွေ သိနိုင်၏။

စာပေတွင် သုတစာပေနှင့် ရသစာပေဟုရှိရာ သုတစာပေရော ရသစာပေပါ နှစ်မျိုးစလုံး အရေးကြီးလေ၏။

သုတစာပေသည် ဗဟုသုတကိုပေး၍ ရသစာပေက လူကို လူဆန်စေ၏။

ဤလောကတွင် လူမဆန်သူတို့ ပေါများရခြင်းအကြောင်းမှာ ရသစာပေကို တန်ဘိုးထားကာ မဖတ်ရှုကြခြင်းသည် ကြီးစွာ သော အကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်၏။

 

ကျွန်ုပ်က ဤကဲ့သို့ရေးလိုက်သည့်အခါ အချို့က ဒီလောက် မီဒီယာတွေ ပလူပျံနေတဲ့ခေတ်မှာ စာဖတ်စရာ မလိုတော့။ သူတို့အတွက် သုတ၊ ရသအတွက် လေ့လာစရာ၊ ခံစားစရာတွေ အလွန်များလှ၏ ဟု ဆိုကြ၏။

ကျွန်ုပ်၏သားသည် ဂိမ်းကစား၏၊ ပန်းချီဆွဲ၏၊ သီချင်းနားထောင်၏၊ ရုပ်ရှင်ကြည့်၏၊ ဗဟုသုတမှာလည်း တချို့ဟာတွေ ကျွန်ုပ်က မသိသဖြင့် သူ့ကို မေးရ၏။ သို့တိုင် ကျွန်ုပ် သူ့အတွက်ပေးထားသည့် သူ့တစ်ရပ်လောက်ရှိသော စာအုပ် ဘီရိုထဲ၌ စာအုပ်များ အပြည့်ရှိ၏။ သူတို့ကျောင်းကလည်း သူတို့အတွက် ဖတ်စရာစာအုပ်တွေ ပေးလေ့ရှိ၏။

 

အဘယ်ကြောင့်နည်း။

 

ကျွန်ုပ်သည် ရုပ်ရှင်ကြိုက်၏။

ညတိုင်းလိုလို ရုပ်ရှင်ကြည့်၏။

သို့သော် စာပေကပေးသော ခံစားမှုနှင့် ရုပ်ရှင်ကပေးသည့် ခံစားမှု မတူပါ။

ရုပ်ရှင်တွင် အလွန်ကြီးသည့် အရုပ်ကြီးများနှင့် အလွန်ကောင်းသည့် digital sound များဖြင့် အလွန်ကြည့်လို့ကောင်း၏။

သို့တိုင် ဝတ္ထုကို ရုပ်ရှင်ရိုက်လိုက်လျင် ပေါ့သွား၏။

စာထဲ၌ အစွမ်းကုန် ကွန့်နိုင်၏။ စာရေးဆရာ စိတ်ကူးရှိသမျှ ကွန့်နိုင်၏။

ဝတ္ထုက ပြောသည်ကို ရုပ်ရှင်က အပြည့်အစုံ လိုက်ရိုက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါ။

 

“လေနုအေးသည် တနော့နော့ နွဲ့နေဆဲကို” ကို ဘယ်လိုရုပ်ရှင်ရိုက်ပါမည်နည်း။

 

ညက မိုးတစ်ဖြိုက်ရွာသံ ကြားခဲ့ရသည်။ နံနက်လင်း၍ ပြတင်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ မြေသင်းနံ့များ ကြိုင်နေသည်။ ဪ - ပိတောက်နံ့များလည်း လှိုင်နေ၏။ . . . ကို ဘယ်လိုရုပ်ရှင်ရိုက်ပါမည်နည်း။

 

စာရေးဘို့ဆိုတာ တော်ရုံတန်ရုံလူ လုပ်လို့ရတာ မဟုတ်။

၎င်း၌ ဝမ်းစာမပြည့်ဘဲ၊ တွေးခေါ်မြော်မြင်နိုင်စွမ်း တီထွင်ကြံဆနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ စာရေးဘို့ မလွယ်။

 

အသင်တို့သည်လည်း ဖေ့စ်ဘုတ်၌ ရေးကြ၏။

သို့သော် ဖတ်ကောင်းသည့် စာတစ်ပုဒ်ဖြစ်လာဘို့ဆိုသည်မှာကား တော်ရုံနှင့် မဖြစ်။

ကျွန်ုပ်သည် စာဖတ်ဝါသနာပါသူဖြစ်သဖြင့် ခေတ်သစ်၊ ခေတ်ဟောင်း စာပေါင်းစုံကို ဖတ်၏။

 

တချို့ ခေတ်သစ်စာရေးဆရာများကို သဘောကျသော်လည်း တချို့မှာ ဘာတွေရေးထားမှန်းကို မသိပါ။

သူဘာပေးချင်သလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းလို့မရ။

ဟိုနာမည်ကြီး စာရေးဆရာမတစ်ဦးရေးထားသည့် စာအုပ်ကို စိတ်ဝင်စားလို့ ဝယ်ဖတ်ကြည့်၏။

သူ့ဟာက အင်္ဂလိပ်-မြန်မာ အဘိဓာန်စာအုပ်ကို အနားချကာ ဖတ်ရမည့်စာအုပ် ဖြစ်၏။

ဒါတောင် အချို့စကားလုံးများမှာ အဘိဓာန်စာအုပ်ထဲ၌ မပါ။

သူ့စာသည် သူ့စာကိုဖတ်တတ်/ဖတ်နိုင်သည့် လူတန်းစားတစ်ရပ်အတွက်သာ ဖြစ်၏။ စာဖတ်သူအားလုံးအတွက် မဟုတ်။

ခေတ်မကောင်းသည့်အချိန်တွင် စာရေးဆရာကောင်းများ ရှားပါးလာရခြင်းကား သိပ်တော့ အထူးအဆန်း မဟုတ်ပါချေ။

ဝမ်းနည်းစရာ ဖြစ်၏။

 

ရှိသည့်ဆရာကောင်းများသည် သက်ရှည်ကျန်းမာပါစေသတည်း ဟု ဆုတောင်းရုံမှလွဲ၍ အခြား ကျွန်ုပ် ဘာမှ မတတ်နိုင်ပါချေ။

 

ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

 

အေးငြိမ်း

၂၈ ဧပြီလ ၂၀၂၆