သေခြင်းအနုပညာ

မြေဝသုန်ရေ

ဂုဏ်ပြုအပ်တဲ့ ဧည့်သည်တစ်ယောက်ကို

ဆီးကြိုပေတော့ . . . .

 

ဗန်းမော်တင်အောင် သေဆုံးသည့်အခါ မြသန်းတင့်က ‘မုန်တိုင်းထဲကလူ’ ဆိုပြီး အက်ဆေးရေး၏။

ကျွန်ုပ်သည် ဆရာမြ၏ အက်ဆေးများကို နှစ်သက်စွာဖတ်ရှုလေ့ရှိရာ ဤအက်ဆေးသည်လည်း အလွန်ကောင်းသည့် အက်ဆေးတစ်ပုဒ် ဖြစ်၏။

 

သတ္တဝါမှန်က မွေးလာလျင် သေရမှာချည်း ဖြစ်၏။

သိပ္ပံပညာရှင်တို့က မသေဆေးကို ရှာဖွေကြ၏။ အိုမင်းရင့်ရော်ခြင်းကို တားဆီးနိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေကြ၏။

သို့သော် ကျွန်ုပ်ကတော့ အနှီသိပ္ပံပညာရှင်များ၏ အယူအဆထက် ဗုဒ္ဓ၏ အယူအဆကို ပိုကြိုက်၏။

 

မြတ်ဗုဒ္ဓက မွေးလာလျင် သေကိုသေရမည်။ မည်သူမှ တားလို့မရ။ ဤသည်မှာ သဘာဝဖြစ်၏။ သဘာဝကို လွန်ဆန်ဘို့ သူ မကြိုးစား။

 

ဗုဒ္ဓ၏ အယူအဆမှာ မွေးလာလျင် သေရမည်။ မမွေးလျင် မသေရ။ သို့အတွက် မမွေးအောင် လုပ်ကြရမည်။ မမွေးအောင် ဘယ်လိုလုပ်မည်နည်း။

 

နောက်ထပ် တဖန် ဘဝအသစ်ဖြစ်လာမည့် အကြောင်းများကို ဖြစ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းပေါင်းစုံသုံးကာ ဖြတ်တောက် ပစ်ရမည်။ အဘယ်ကြောင့် ဘဝသစ် ဖြစ်ကြရသနည်း။ အကြောင်းရှိလျင် အကျိုးရှိရမည်။ ထိုအကျိုးကို သတ်ပစ်နိုင်လျင် နောက်ထပ် ဘဝတဖန် မဖြစ်တော့။ ဘဝမဖြစ်တော့လျင် သေဘို့အကြောင်းလည်း မရှိတော့။

 

ကျွန်ုပ်ရေးသည့် ဤစာ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘဝသစ်တဖန် မဖြစ်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမည်နည်းဟု သင်ပေးဘို့ မဟုတ်။ ဘဝသစ်တဖန် မဖြစ်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမည် ဆိုသည့်အကြောင်းများကို မြတ်စွာဘုရားဟောထားသည့် တရားများ ထောင်သောင်းမက ရှိ၏။

 

ဤစာကို ကျွန်ုပ်ရေးရခြင်းမှာ ကျွန်ုပ်လည်း သေရမည်။ သင်တို့လည်း သေရမည်။ အားလုံး တစ်နေ့ကျ သေကြရမည့် သူချည်းဖြစ်၏။ သို့ဆိုလျင် ဘယ်လိုသေမည်နည်း။ ဒါ အရေးကြီး၏။

 

လူတစ်ယောက် ဘယ်လိုလူစားမျိုးဖြစ်သည်ဆိုခြင်းကို ထိုသူ အသက်ရှင်နေစဉ်ကထက် ထိုသူ သေဆုံးသွားသည့်အခါ ကျမှ ပိုမိုသိရှိကြရ၏။ ဘယ်လိုသိကြရသနည်း။ လူအများ၏ တုံ့ပြန်ပုံနှင့် အကဲဖြတ်လို့ရ၏။

 

ဗိုလ်ချုပ်တို့ လုပ်ကြံခံရစဉ်က လှည်းနေလှေအောင်း၊ မြင်းဇောင်းမကျန် တစ်တိုင်းပြည်လုံး ယူကျုံးမရ၊ အပူလုံးကြွခဲ့ ကြ၏။ ဗိုလ်ချုပ်သည် အသက် ၃၀ ကျော်ကလေး၊ လူရွယ်ဘဝ၊ ထက်တုံးမြက်တုံး၊ သန်တုန်းမြန်တုန်း၊ တိုင်းပြည် အတွက် အလုပ်လုပ်လို့ကောင်းတုန်း အချိန်၌ လုပ်ကြံခံခဲ့ရတာ ဖြစ်၏။ ဗိုလ်ချုပ် တိုင်းပြည်အတွက် လုပ်ခဲ့ရတာ ဆယ်နှစ်လောက်သာ ရှိပါသည်။ သို့နှင့်များတောင် တစ်နိုင်ငံလုံးက အဘယ်ကြောင့် ယူကျုံးမရ၊​ မျက်ရည်မဆည်နိုင် ဖြစ်ခဲ့ကြရပါသနည်း။

 

ဦးနေဝင်း သေဆုံးစဉ်အခါက မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်များ ပူဆွေးဝမ်းနည်းနေတာ တွေ့ဖူးပါသနည်း။ ဝမ်းမနည်း သည့်အပြင် အေဘေး၊ ခုမှသေရသလားဟု ကျိန်ဆဲတောင် နေလိုက်ကြပေသေး၏။ မသာတောင် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မချရဲ။ အမှန်ဆို ဦးနေဝင်းသည်လည်း တိုင်းပြည်အတွက် နှစ်ပေါင်းအတော်ကြာအောင် လုပ်သွားခဲ့တာ ဖြစ်၏။ သို့တိုင် ဦးနေဝင်းသည် ဘယ့်အတွက် ဗမာပြည်သူလူထု၏ မေတ္တာကို မရခဲ့ပါသနည်း။ (ကျွန်ုပ်ဆိုလျင် ယခုတိုင် နေဝင်းဆိုသည့် အသံကြားရလျင် ရောက်သည့်အရပ်ကနေ ဖနောင့်နှင့် ပြေး ပြေး ပေါက်လိုက်ချင်စိတ် ရှိတုံးဖြစ်၏။)

 

မြန်မာပြည်တွင် ၎င်းတို့ သေဆုံးသွားသည့်အတွက် ကြီးစွာသော ဆုံးရှုံးမှုကြီးဖြစ်ပြီး ဝမ်းနည်း တ,သ ပူဆွေးရသူများ ရှိသကဲ့သို့ ၎င်းတို့သေဆုံးခြင်းသည် တိုင်းပြည်အတွက် ကောင်းခြင်းမင်္ဂလာဖြစ်ပြီး လူအများ ဝမ်းပမ်းတသာ ဖြစ်ကြရ သူများလည်း မနည်းလှပါပေ။ ထိုသူများသည်ကား လောကအမှိုက်များသာတည်း။

 

သေတာ ဘာမှ မဆန်းပါ။

သို့သော် အဘယ်ကဲ့သို့ သေမည်နည်း။

လူအများ တမ်းတပူဆွေးရသည့်သူအဖြစ်၊ နှမြောတသ နေရမည့်သူအဖြစ် သေမည်လား။

မြေနိုး၊ သေတာကောင်းတယ် ဟု ဝိုင်းပြီး မေတ္တာ အပို့ခံ သေမည်လား။

 

အသင်သည် လူပီသသူဖြစ်အံ့။ လူအများအကျိုး၊ တိုင်းပြည် ကောင်းရာကောင်းကျိုးကို မိမိတတ်နိုင်သမျှ သယ်ပိုး ထမ်းရွက်ခဲ့သူ ဖြစ်အံ့။

သင်သေသွားပြီး နှစ်များစွာ ကြာသည့်တိုင် လူအများ၏ နှုတ်ဖျားတွင် တသသနှင့် စွဲကျန်နေခဲ့မှာ သေချာပါသည်။

သင် ဘယ်လိုလူမျိုးဖြစ်သည်ကို ကိုယ့်ဘာသာ ပြဌာန်းလို့မရ။ ပြည်သူများက ဝိုင်းဝန်း သတ်မှတ်ပေးတာ ဖြစ်၏။

 

ငါ ဘာဖြစ်ချင်တယ်ဆိုတာ ပါးစပ်နှင့် ပြောနေလို့ ရတာမျိုးမဟုတ်။

တကယ့် ရင်ထဲအသည်းထဲက စေတနာအရင်းခံနှင့် မိမိတတ်နိုင်သလောက် နှုတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊​ လက်ဖြင့်ဖြစ်စေ အများပြည်သူ အကျိုးကို သယ်ပိုးထမ်းရွက်နိုင်ဘို့သာ လို၏။

 

ကုသိုလ်လိုချင်လို့ အလှူလုပ်တာမျိုး၊ နာမည်လိုချင်လို့ သူတပါးကိုကူတာမျိုးတော့ မလုပ်ပါနှင့်ဟု အလေးအနက် တိုက်တွန်းလိုပါ၏။ ပိုက်ဆံကုန်တာသာနှင့် မောတာသာ အဖတ်တင်ပါလိမ့်မည်။

သင်ဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာ၊ သင်ဘယ်လိုလူမျိုးဖြစ်တယ်ဆိုကို ညာဝါဖြီးဖြန်းလို့မရ။ ပြည်သူများကား သင့်ထက် ပါးသေးသည်။

 

သင်၏ စေတနာအရင်းခံနှင့် လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်နေသမျှသည် အသေဖြောင့်ဘို့အတွက် ပြင်ဆင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိပါလေ။ သင်သာ တကယ် ကောင်းတာတွေလုပ်နေတာ မှန်လျင် သေမှာကို နည်းနည်းမှ ကြောက်စရာမလို။ ကောင်းတာလုပ်ပြီး သေသူသည် ဘယ်အခါမှ ဇောက်ထိုးမျိုးမျှော် ကျစရာ အကြောင်းမရှိ။ ဘယ်ဘုံရောက်ပါစေ ဆုတောင်းနေစရာ မလို။ အသင်သည် လက်ရှိဘုံဘဝထက် ကောင်းသည့်ဘုံကို ရောက်မှာဖြစ်သဖြင့် အသင်၏ ဆွေမျိုး သင်္ဂဟများအနေနှင့်လည်း အထွေအထူး ပူပန်နေစရာ အကြောင်းကို မရှိ။

 

အဲသဟာသည် သေခြင်းအနုပညာပင် ဖြစ်ပါသတည်း။

 

အချုပ်ပြောရလျင် ကိုယ်ဘာလုပ်နေသည်ကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သိပါစေ။

 

အခု ဤစာကို ဖတ်နေသူ အသင်မိတ်ဆွေသည်လည်း ဘယ်ကဲ့သို့သော သေနည်းဖြင့် သေချင်ပါသနည်း။

ဤသည်မှာ အခြားသူအပေါ် မူမတည်။ အသင်ကိုယ်တိုင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်အပေါ်မှာသာ မူတည်နေကြောင်း။

 

အသေဖြောင့်သူများ ဖြစ်ကြပါစေကုန်သတည်း။

 

ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

 

အေးငြိမ်း

၄ ဇွန်လ၊ ၂၀၂၆

စိတ္တရလေခါ၊ ဘိန်းစားရေချမ်း၊ ဆဲတတ်သူများနှင့် တညနေ နှင့် American Sniper

၁။ သရက်နှင့်အိုး၊ ကြွက်နှင့်မိုး

 

ပုဂ္ဂလပညတ်ပါဠိတော်လာ လူ (၄) မျိုးကို ရှင်မဟာရဌသာရက သရက်နှင့်အိုး၊ ကြွက်နှင့်မိုး ဟု ပြဆို၏။

၁။ ပြောလည်းမပြော၊ လုပ်လည်းမလုပ်သူ (သို့) အဆင်းလည်းမရှိ၊ အချင်းလည်းမရှိသူ

၂။ ပြောတော့ပြောပါရဲ့၊ လက်တွေ့မလုပ်သူ (သို့) အဆင်းသာရှိပြီး အချင်းမရှိသူ

၃။ လုပ်တော့လုပ်ပြီး မပြောသူ (သို့) အချင်းရှိပြီး အဆင်းမရှိသူ

၄။ ပြောလည်းပြောပြီး လုပ်လည်းလုပ်သူ (သို့) အဆင်းလည်းရှိပြီး အချင်းလည်းရှိသူ

 

“စိတ္တရလေခါ”၊ “ဘိန်းစားရေချမ်း”၊ “ဆဲတတ်သူများနှင့် တညနေ” တို့တွင် လူနှစ်မျိုးနှစ်စား၊ “American Sniper” တွင် လူသုံးမျိုးသုံးစား အကြောင်း ဖော်ပြထား၏။ ဘီအီးဒီအောင်သိုက်ကတော့ ပန်းမြိုင်လယ်က ဥယျာဉ်မှူးတွင် လူ့၊ လူ၊ လူး၊ လူ့ထက်လူ ဟု လူ (၄) မျိုး ရှိသည်ဆို၏။ ကျော်ဟိန်းက ကွမ်းသွေးကို ဗျစ်ခနဲထွေးကာ ‘ဒါဖြင့် ခင်ဗျားကရော လူ့လား၊ လူလား၊ လူးလား လို့ သူ့ကိုပြန်မေးတော့ ငါကတော့ ‘လွတ်’၊ ဘယ်ထဲမှ မချိတ်မိဘဲ လွတ်နေတာ ဟု ဖြေလေ၏။

 

ဤဒွန္နယာကြီးရှိလူများကို အတန်းအစားခွဲလိုက်လျင် အကြမ်းဖျဉ်းအားဖြင့် လူကောင်းနှင့် လူဆိုးဟု နှစ်မျိုးရနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ကောင်းသည်လည်းမဟုတ်၊ မကောင်းသည်လည်းမဟုတ်သော လူတန်းစားလည်း ရှိ၏။ ကောင်းလည်း မကောင်း၊ ဆိုးလည်းမဆိုးသည့်တိုင် ဘာတစ်ခုမှ သုံးလို့စားလို့မရသော လူတန်းစားသည်လည်း သီးသန့်ရှိသေး၏။ ထို့ကြောင့် လူတန်းစား (၄) မျိုးလောက်ရှိသည်ဟု ဆိုလျင် မှားမည်မထင်ပါ။

 

၂။ စိတ္တရလေခါ

 

ကျွန်ုပ် ပါရဂူဘာသာပြန် စိတ္တရလေခါကို စဖတ်သည်မှာ လပေါင်းအတော်ကြာသွားပြီ။ နောက် ဘာကိစ္စတွေ များမှန်း မသိ။ တဝက်လောက် ဖတ်ပြီး ဆက်မဖတ်ဖြစ်။ အခုမှ ဆက်ဖြစ်သည်။ အခု ပြန်ဖတ်တော့ ယခင်နေရာမှမဟုတ်ဘဲ အစကပင် ပြန်ဖတ်ပါသည်။ နှစ်ထပ်ရှိမှ မှတ်မိမှာကိုး။

 

စိတ္တရလေခါက ‘မကောင်းမှုဆိုတာဘာလဲ’ ဟု မေးခွန်းထုတ်ကာ မကောင်းမှုဟူသည် မည်သည့်အရာဖြစ်သနည်း ဆိုသည်ကို စူးစမ်းထား၏။

 

သို့တိုင် ဝတ္ထုရေးဆရာ ‘ဘဂဝတီ ကျရန်ဗရမာ’ ၏ နောက်ဆုံးကောက်ချက်ကိုမူ ကျွန်ုပ်မကြိုက်ပါ။ သဘောမတူပါ။

ဝတ္ထုရေးဆရာက ‘မကောင်းမှုဆိုတာ လူ့အမြင် တဦးနဲ့တဦး မတူခြင်းရဲ့ အခြားအမည်နာမ ဝေါဟာရ စကားလုံးမျှသာ ဖြစ်တယ်။​ လူတိုင်းဟာ ဘဝဇာတ်ခုံပေါ်မှာ ကိုယ်ကျရာအခန်းကဏ္ဍကနေ ကပြ အသုံးတော်ခံနေကြရတာသာ ဖြစ်ပြီး ကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုဆိုတာ မရှိနိုင်။ အဲဒါ မင်းတို့လက်ခံချင်ခံ။ လက်မခံချင်နေ။ ငါကတော့ မင်းတို့ကို လက်ခံပါလို့ အတင်းမတိုက်တွန်းချင်ဘူး။’ ဟု ဖော်ပြထား၏။

 

ဝတ္ထု၌ ရသေ့ကြီးက တပည့်နှစ်ဦးကို လူနှစ်ဦးထံပို့ပြီး မကောင်းမှုကို ရှာဖွေခိုင်း၏။ တစ်ဦးမှာ ကာမဂုဏ်အာရုံတို့နှင့်သာ အချိန်ဖြုန်းနေသည့် ဗီဇဂုတ္တဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံး၌ မိမိနှင့် မည်သို့မှမသက်ဆိုင်သူ တပည့် (သေတံက) အတွက် အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ အနစ်နာခံသွားခဲ့၏။ အခြားတဦးမှာ တရားအားထုတ်မှု၌သာ မွေ့လျော်နေသော ကုမာရဂီရိ ဖြစ်ပြီး မိန်းမချောတစ်ဦး (စိတ္တရလေခါ) နှင့်တွေ့ကာ ပျက်စီးသွား၏။ သို့သော် သူ့ကိုယ်သူပြန် အဖတ်ဆယ်ပါသည်။ သူ့တပည့်မှာ ဝိသာလဒေဝ ဖြစ်၏။

 

ထိုအခါ ထိုသူတို့ထံရောက်သွားသူ တပည့်နှစ်ဦး၏ အမြင်များလည်း မတူကြတော့။ သေတံကအတွက် ဗီဇဂုတ္တသည် အလွန်မြင့်မြတ်သူ ဖြစ်ပြီး ဝိသာလဒေဝကတော့ မကောင်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် လူရူးလူမိုက်တစ်ဦးဟု ရှုမြင်၏။

ကုမာရဂီရိကို ဝိသာလဒေဝက လောကထက် သာလွန်မြင့်မြတ်သူဟု ထင်မြင်နေပြီး သေတံက ကမူ တကိုယ်ရည် ကောင်းစားဘို့ ကြိုးစားနေသည့် အတ္တသမားဟု စွပ်စွဲ၏။

 

အသင်တို့သည် စိတ္တရလေခါကို ဖတ်ပြီးသူများ ဖြစ်ပါက မည်သူကောင်းပြီး မည်သူမကောင်းဆိုသည်ကို မိမိဘာသာ ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါသည်။ ဤကမ္ဘာလောကကြီး၌ ဗီဇဂုတ္တနှင့် ကုမာရဂီရိတို့ကဲ့သို့သောလူများ အများအပြားပင် ရှိပါသည်။

 

၃။ ဘိန်းစားရေချမ်း

 

ဆရာမကြီး ခင်နှင်းယု၏ ဘိန်းစားရေချမ်းမှာမူ မြန်မာပြည်အောက်ပိုင်း (ထားဝယ်) မှ တကယ့်အဖြစ်အပျက် ဖြစ်၏။ ကိုရေချမ်းမှာ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၁၆ ခုနှစ် ဝါဆိုလပြည့်ကျော် ၅ ရက်နေ့တွင် သေဆုံးခဲ့ပါသည်။

 

လူအများက ဘိန်းစား၊ ဘာမှ သုံးလို့စားလို့မရတဲ့အကောင်ဟု ဝိုင်းပယ်ထားသည့် ဘိန်းစားရေချမ်းမှာ အများ ထင်သကဲ့သို့ ကလေကချေကောင် မဟုတ်ဘဲ တကယ့်သူတော်ကောင်း ဖြစ်နေပြီး မနက်တိုင်း ကြေးစည်သံ တဝေဝေ နှင့် ဘုရားကို ခုနစ်အိမ်ကြား၊ ရှစ်အိမ်ကြား အော်ဟစ်ရှိခိုးနေသော အရပ်က လူသူတော်ကောင်းကြီးဟု ထင်နေသူကြီးကမှ တကယ့် လူယုတ်မာအစစ်ကြီး ဖြစ်နေလေ၏။ ဤသည်မှာလည်း လူမသိ၊ သူမသိ။ လူသိမခံဝံ့သော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်လျက် ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်များသည်လည်း ဤဒွန္နယာကြီး၌ မည်မျှရှိလိမ့်ဦးမည်မသိ။

 

၄။ ဆဲတတ်သူများနှင့် တညနေ

 

ဆရာမ ဂျူး၏ ဆဲတတ်သူများနှင့် တညနေကိုမူ ကျွန်ုပ် အတော်လေး ကြိုက်နှစ်သက်၏။

ဆရာမ၏ ဝတ္ထုတိုလေးထဲ၌လည်း လူနှစ်မျိုးနှစ်စားကို တွေ့ရ၏။

တမျိုးမှာ ဘဝကို ဘာမှ အလေးမထား၊ ပျော်ပျော်ပါးပါးပင် အော်ဟစ်ဆဲဆိုနေသည့် ပေါ့ပေါ့နေ ပေါ့ပေါ့စားသမားများ ဖြစ်၏။ သို့သော် တကယ့် ဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့လာသည့်အခါ ထိုသူများကမှ အင်တိုက်အားတိုက် ကြုံးကြသူများဖြစ်ပြီး -

နောက်တဦးမှာမူ ပညာတတ်၊ အရာရှိဖြစ်လျက် တကယ့် ဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့လာသည့်အခါတွင်မူ ဤသည့်ပြဿနာမှာ ငါနဲ့မဆိုင်၊ သူများတွေ လုပ်လိမ့်မယ်ဟု ခံယူထားကြသူများ ဖြစ်၏။

 

ဆရာမ၏ လူနှစ်မျိုးနှစ်စားမှာ လက်ရှိမြန်မာနိုင်ငံအခြေအနေနှင့် အတော့်ကို ဟပ်မိလေ၏။ မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေးအတွက် အသက်သွေးချေးစတေး၊ စည်းစိမ်ပြုတ်၊ ဘဝပျက်သည်အထိ ကြိုးစားရုန်းကန်နေသူများ ရှိသလို သူများတွေလုပ်တာ ဘာမှစိတ်မဝင်စား၊ နေသာသလိုနေကာ လွပ်လပ်ရေးရမှ လွတ်လပ်ရေး၏ အသီးအပွင့် အမြိုက်အရသာကို တမြိန့်မြိန့် ခံစားလျက် ငါတို့ ဘယ်လောက်တောင် ဘယ်လိုတွေလုပ်လိုက်ရတာ စသဖြင့် လက်သီးလက်မောင်း တန်းရန် အဆင်သင့်ပြင်နေသူများလည်း မနည်းလှပါချေ။ ၎င်းတို့သည်ကား လူလည်ကြီး သားသမီးများပါပေတည်း။

 

ဤလောကကြီး၌ လူလည်ကြီးတို့၏ သားသမီးများ များပြားလှချေ၏ တကား။

 

၅။ American Sniper

 

American Sniper ၌ သားဖြစ်သူ ကျောင်းမှာ အနိုင်ကျင့်ခံရသည့်အတွက် လူသုံးမျိုးအကြောင်း ဖအေလုပ်သူက သားနှစ်ဦးကို ဆုံးမ၏။

 

There are three types of people in this world.

Sheep, wolves and sheepdogs.

Some people believe that evil doesn’t exist in the world.

And if it ever darkened their doorstep, they wouldn’t know how to protect themselves.

Those are sheeps.

And then you got predators. They use violence to prey on the weak. They are the wolves.

And there are those who’ve been blessed with the gift of aggression and overpowering need to protect the flock. These men are the rare breed that live to confront the wolf. They are the sheepdog.

 

ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ လူသုံးမျိုးရှိသကွ။

သိုးလိုလူ၊ ဝံပုလွေလိုလူ၊ သိုးထိန်းခွေးလိုလူ ပဲ။

လောကမှာ မိစ္ဆာဆိုတာမရှိပါဘူးကွာလို့ ယုံနေပြီး အဲဒီမကောင်းဆိုးရွားက အိမ်တံခါးလာခေါက်တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လိုကာကွယ်ရမှန်း မသိတော့ဘူး။ အဲလိုကောင်တွေဟာ သိုးလိုကောင်တွေပဲ။

နောက်ပြီး သားကောင်လိုက်ရှာနေတဲ့ သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေလည်း ရှိသကွ။ သူတို့ကတော့ ဝံပုလွေတွေပဲ။

နောက်ပြီး အကာအကွယ်လိုနေတဲ့သူကို ဝံပုလွေတွေနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်မယ့် သူတွေလည်း ရှိတယ်။ သူတို့ကတော့ သိုးထိန်းခွေးတွေပဲ။

 

ငါတို့ဟာ သိုးတွေကို မွေးမြူနေတာမဟုတ်ဘူး။

အေး - ဝံပုလွေဖြစ်လာခဲ့ရင်လည်း ဟောဒီခါးပတ်နဲ့ ငါကိုယ်တိုင် ရိုက်မှာပဲ . . .

ဆိုကာ ဝတ်ထားသည့် ခါးပတ်ကြီးကို ဖြုတ်လျက် စားပွဲပေါ် ဗြန်းကနဲရိုက်တင်လိုက်ရာ ကျွန်ုပ်တောင် ကျောစိမ့်မိ သွားပါသေး၏။

 

၆။ ငါ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ

 

ဤသည်မှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူများကို အစားစားခွဲပြထားပုံ ဖြစ်၏။ ကျွန်ုပ် ဖတ်ဖူးသလောက် မှတ်မိသလောက် ပြန်ရေး ပြခြင်းဖြစ်၏။

 

ဤစာဖတ်နေသူ အသင်သည်လည်း ငါရော . . .

 

- ပြောသလိုလုပ်ပြီး လုပ်သလိုပြောတဲ့သူလား

- ပါးစပ်က ဘုရားဘုရား၊ လက်က ကားယားကားယား လူလား

- အရေးအကြောင်းဆို တကယ်အားကိုးရမယ့်သူလား၊ လူလည်ကြီး သားသမီးလား

- သိုးလား၊ ဝံပုလွေလား၊ သိုးထိန်းခွေးလား . . .

 

စသည်ဖြင့် ခေါင်းစားကြပါစေကုန်သတည်း။

 

ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

 

အေးငြိမ်း

၃၁ မေလ၊ ၂၀၂၆

 

 

စိတ္တရလေခါ

http://www.mediafire.com/file/cx55u978pxpstk3/

 

ဘိန်းစားရေချမ်း

https://www.facebook.com/356Myat.Thu.Aung/posts/%E1%80%98%E1%80%AD%E1%80%94%E1%80%BA%E1%80%B8%E1%80%85%E1%80%AC%E1%80%B8%E1%80%9B%E1%80%B1%E1%80%81%E1%80%BB%E1%80%99%E1%80%BA%E1%80%B8____________________%E1%80%81%E1%80%84%E1%80%BA%E1%80%94%E1%80%BE%E1%80%84%E1%80%BA%E1%80%B8%E1%80%9A%E1%80%AF%E1%80%81%E1%80%9B%E1%80%AE%E1%80%B8%E1%80%9E%E1%80%BD%E1%80%AC%E1%80%B8%E1%80%9B%E1%80%81%E1%80%BC%E1%80%84%E1%80%BA%E1%80%B8%E1%80%9E%E1%80%8A%E1%80%BA-%E1%80%85%E1%80%AD%E1%80%94%E1%80%BA%E1%80%94%E1%80%AC%E1%80%B8%E1%80%80%E1%80%95%E1%80%BA-%E1%80%95%E1%80%94%E1%80%BA%E1%80%9B%E1%80%81%E1%80%BC/459988826368564/

 

ပန်းမြိုင်လယ်မှ​ ဥယျာဉ်မှူး

https://www.youtube.com/watch?v=uyuH9quVeKY

 

ဆဲတတ်သူများနှင့် တစ်ညနေ

https://bamakyel.wordpress.com/wp-content/uploads/2009/11/juu-sae-tat-thu-myar-nae-1-evening.pdf

 

PTW (Permit To Work) (အလုပ်လုပ်ခွင့်ပြုမိန့်) လိုသလား

မှတ်ချက်။

ဤဆောင်းပါးမှာ စင်ကာပူနိုင်ငံ လုပ်ငန်းခွင်များအတွက်သာ ဖြစ်၏။ မြန်မာပြည်နှင့် မဆိုင်။

 

၁။

 

ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်သားများအတွက် အန္တရာယ်ကင်းရေး သင်တန်းများ ပေးရာတွင် လက်တွေ့လုပ်ရာ၌ “၃ မီတာ ထက်ကျော်ရင် ပါမစ်လျှောက်ရမယ်၊ ပါမစ် အိုကေ” ဟု ကျွန်ုပ်တို့က အော်ခိုင်း၏။ အဲသဟာ ဟုတ်ပါသလား။

 

ဤသည်မှာ မှန်သယောင်ယောင်ရှိသော်လည်း အတိအကျ မမှန်ပါ။

၃ မီတာထက်ကျော်တိုင်း ပါမစ်လိုတာမဟုတ်။

အချို့အခြေအနေများ၌ ပါမစ် လိုချင်လိုမည်။

အချို့သော အခြေအနေများ၌ ပါမစ် လိုချင်မှ လိုမည်။

 

ဤသည်ကို CP for WAH (Code of Practice for Working Safetly at Height) ၌ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြဆိုထားပါ၏။

 

၂။

 

CP for WAH အခန်း ၄ သည် အလုပ်လုပ်ခွင့်ပြုမိန့် (Permit To Work) System အကြောင်း ဖြစ်၏။

Permit To Work System ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ အမြင့်မှပြုတ်ကျမှုများကို ကာကွယ်တားဆီးရန် ဖြစ်၏။

PTW ၌ ကြီးကြပ်ရေးမှူးများ၏ တာဝန်ဝတ္တရားများ၊ စစ်ဆေးသူ၏ တာဝန်ဝတ္တရားများ၊ မန်နေဂျာ၏ တာဝန်ဝတ္တရားများ ကို ပြဆိုထားပြီး ဤသည်တို့ကို လုပ်ထားကြောင်း သေချာပါသည်ဟု ကျွန်ုပ်က တာဝန်ခံပါသည် ဆိုကာ လက်မှတ် ထိုးရ၏။ (တကယ်လုပ်တာ မလုပ်တာ ခညားတို့ အကြောင်းပေါ့စ်လဗျာ။)

 

ဆူပါဗိုက်ဆာလုပ်သူက ဒါတွေဒါတွေဒါတွေ လုပ်ထားပါတယ်ဟု အမှန်ခြစ်ကလေးများ ခြစ်ရ၏။ (တကယ်လုပ်တာ မလုပ်တာ ခညားတို့ အကြောင်းပေါ့လဗျာစ်။)

 

အမှန်တကယ်သာ အဲသဟာတွေ တကယ် (တကယ်လုပ်ထားပါတယ်။ ဘုရားစူး၊ မိုးကြိုးပွတ်) လုပ်ထားသည်ဆိုလျင် အမြင့်က ပြုတ်ကျမှုများကို တားဆီးနိုင်မည်ဖြစ်၏။

 

4.2 Requirements and Scope  

4.2.1 - ၃ မီတာထက်ကျော်လျင် ပါမစ်လျှောက်ရမည်။

4.2.2 - ပြုတ်မကျအောင် အစီအမံများလုပ်ထားပါက (တာဝန်ရှိသူက လိုပါသည်ဟု ပြောသည်မှအပ) ပါမစ်လိုချင်မှ လိုမည်။ နမူနာအားဖြင့် -

- အပေါက်မရှိသော၊ ပတ်ပတ်လည်တွင် ၁ မီတာမြင့်သည့် နံရံနိမ့် (parapet wall) ကာထားသော ခေါင်မိုးပြား

- တက်ရန် သင့်တော်သောလှေခါးရှိသည့်၊ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပြုတ်မကျစေရန် အကာအရံတန်းများ တပ်ဆင်ပေးထား သည့် ထပ်ခိုး

- ကိုယ်သိုင်းကြိုးဝတ်ထားပြီး ချိတ်ရန်သတ်မှတ်ထားသည့်နေရာ၌ ကိုယ်သိုင်းကြိုးချိတ်ကို ချိတ်ထားသော MEWP နှင့် အလုပ်လုပ်ခြင်း

 

4.2.3 အမြင့်တွင်အလုပ်လုပ်ခြင်းအတွက် ခွင့်ပြုမိန့်မလိုဆိုသည်မှာ ဤအခန်း (၄) တစ်ခုအတွက်သာဖြစ်ပြီး အခြား အခန်းများအတွက်မူ အလုပ်သမားတစ်ယောက် ပြုတ်မကျနိုင်စေရန်အတွက် လိုအပ်သော အကာအကွယ် အတားအဆီးများ တပ်ဆင်ပေးထားရမည်။

 

https://www.tal.sg/wshc/-/media/TAL/Wshc/Resources/Publications/Codes-of-Practice/Files/WSH-Code-of-Practice-2013_ebook.pdf

 

၃။

 

ခြုံကြည့်လိုက်လျင် (ထမိန်နဲ့ခြုံကြည့်တာကို ပြောတာမဟုတ်ဘူးဗျ။ Summarize ကို ပြောတာ၊ ယခွမ်း) အမြင့်မှာလုပ်တာမှန်ပေသိ ပြုတ်မကျနိုင်ရန် အကာအကွယ်အတားအဆီးများ လုပ်ထားပါက PTW မလို။

 

Jurong Island တွင် ရေနံချက်စက်ကဲ့သို့သော ဓာတုစက်ရုံများစွာရှိ၏။ ထိုစက်ရုံများတွင် အမြင့်သို့တက်ကာ စစ်ဆေး ရသည့် ကြမ်းခင်း များစွာရှိ၏။ ထိုကြမ်းခင်းများသို့ တက်ရန် လှေကားများ သေသေချာချာ တပ်ဆင်ပေးထား၏။ ကြမ်းခင်းများပတ်လည်၌လည်း အကာအရံတန်းများ တပ်ပေးထား၏။ မည်သည့်နည်းနှင့်မှ ပြုတ်မကျနိုင်။

 

သို့အတွက် ထိုနေရာများသို့တက်ရန် မည်သည့် ကိုယ်သိုင်းကြိုးမှ ဝတ်ရန်မလိုသကဲ့သို့ မည်သည့် ခွင့်ပြုမိန့်မှ လျှောက်ရန် လည်း လိုမည် မဟုတ်ပါချေ။

 

ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

 

အေးငြိမ်း

၂၇ မေလ ၂၀၂၆