အိမ်ထဲအထိ ဝင်လိမ်သော လူလိမ်အကြောင်း

ဤ ၂၁ ရာစုနှစ်ကို လူလိမ်ရာစုဟု ကင်ပွန်းတပ်ဘို့ ကောင်းလှ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါကာလတွင် ဤလောကကြီး၌ လူလိမ်များနှင့် ပြည့်နှက်လျက် ရှိသောကြောင့်တည်း။

 

မနေ့က (တနင်္ဂနွေနေ့) ကျွန်ုပ် စာသင်နေစဉ် သားက ဖုန်းခေါ်လာ၏။

 

‘ဖေရီး၊ တံခါးဝမှာ လူတစ်ယောက် ရောက်နေတယ်။ သားတို့အိမ်က ဓာတ်ငွေ့ပိုက်လိုင်း စစ်ချင်လို့တဲ့’

‘ငမ်၊ ဒါဖြင့် သူ့မှာ HDB ရဲ့ authorisation letter တောင်းလိုက်။ ပြီးတော့ သူ့ ID Batch ကိုပါ ဓာတ်ပုံရိုက် ပို့လိုက်၊​ တံခါး ဖွင့်မပေးနဲ့အုံး’

 

သူဓာတ်ပုံရိုက်ပို့လို့ ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ဝန်ထမ်းကတ်နှင့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုက အရောင်းကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ခန့်ထားသည့်စာကို တွေ့ရ၏။

 

‘ဟဲ့အကောင်၊​ မင်း ငါယင်းဂလစ်ရှ်လို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောနေတာ နားမလည်ဘူးလား။ ငါတောင်းတာက HDB ရဲ့ authorisation letter ကွ။ မင်းကုမ္ပဏီကစာကို ငါကဘာလုပ်ရမှာတုံး။’

 

‘ဟုတ်စ်၊ ဒါကဒီလိုရှိပြီး ဟိုဟာက ဟိုလိုရှိပါတယ်ခညာ၊ ကျော်တို့က HDB တိုက်ခန်းတွေ မီးရေးထင်းရေး စိတ်ချရအောင် blah blah blah’

 

‘ကိုင်း၊ ကိုယ့်လူ၊ မင်း စစ်ချင်သပဆို စစ်။ ပြီးတော့ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ အသေးစိတ် ငါ့ကိုပြောပြ။’

 

အတော်ကြာတော့ သားက ဖုန်းခေါ်ပြန်၏။ သူက ‘မင်းတို့မီးဖိုက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ ဓာတ်ငွေ့တွေ ယိုစိမ့်နေ တယ်’ ဆို၏။ ‘အလဲ့ကွယ်၊ မီးဖိုက ဓာတ်ငွေ့ယိုစိမ့်မှန်း မင်းက ဘယ်လိုသိသလဲ’ သူက မီးဖိုကိုဖွင့်ပြီး ဗီဒီယိုနှင့် ပြ၏။ ‘ဟောသမှာတွေ့လား၊ ဒီဘက်က မီးများနေပြီး ဒီဘက်က မီးနည်းနေတာ။ အဲဒါ ဓာတ်ငွေ့ယိုစိမ့်နေတဲ့ လက္ခဏာပဲ’

 

ကျွန်ုပ်လည်း ရီချင်ပက်ကျိရှိလှသည်နှင့် . . .

‘ဒီမယ်ကိုယ့်လူ၊ ငါ မင်းအမေမင်္ဂလာမဆောင်ခင်ကတည်းက အင်ဂျင်၂၀၀ ဘွဲ့ကို ရခဲ့တာကွ။ မင်း ဓာတ်ငွေ့မီးဖို အကြောင်း သိချင်သပဆို ငါအခု Woodlands Spectrum မှာရှိတယ်။ လာခဲ့၊ ငါသင်ပေးမယ်’

 

ကျွန်ုပ်ကို ပြောမရသည်နှင့် သူက သားကို ညာတာပါတေးနှင့် သွားပြောပြန်၏။ မင်းတို့မီးဖိုကို မပြင်ရင် အရမ်း စိုးရိမ်ရတယ်။ သူများတွေဆို ၃၀၀၀ ကျော်လောက် တောင်းမှာ။ ငါ မင်းတို့ကို ၁၂၀၀ နဲ့လုပ်ပေးမယ်။ blah blah blah . .

 

သူ့ကိုယ်သူ ကုဋေ ၁၆၀ သူဌေးသားထင်နေသူ ကျွန်ုပ်သားတော်မောင်က ပိုက်ဆံပေးချင်တာ လက်ယားနေ၏။

သူ့အမေက လက်မခံ။

ဟိုအကောင်က ကျွန်ုပ်ထံ ဖုန်းဆက်ပြန်၏။ အခု deposit ပေးပါ ဆိုပါလား။

 

‘ဟဲ့အကောင်၊ မင်းဟာ ဘာလုပ်မယ်မှန်းလည်းမသိ၊ ဘယ်လောက်ကုန်မှန်းလည်းမသိဘဲ ငါက deposit ပေးရအောင် မင်းက ငါ့မယားပါသားလား’

 

‘တကယ်လို့ ပိုက်ဆံချေမယ်ဆို ဘယ်လိုချေမလဲ’

‘တယ် ဒီခွေးမသားဟာ တယ်လဲ လက်ပေါက်ကပ်ပါကလား၊ ဟေ့ကောင် invoice ပေးတဲ့အခါ အဲဒီအထဲမှာ ပိုက်ဆံ ဘယ်လိုချေရမယ်ဆိုတဲ့ information အပြည့်အစုံပေးရတယ်ဆိုတာလောက်မှ မင်းနားမလည်ဘူးလား’

 

သို့နှင့် အမျိုးသမီးကို မီးဖိုပြင်ဘို့အတွက် deposit ၃၀၀ ပေးပါ။ Grab နဲ့ လွှဲပေးပါဟု တောင်းပြန်၏။

သားက ပေးချင်တာ လက်ယားနေပြီ။ မေရီး ပေးလိုက်။ ပေးလိုက်။

အမျိုးသမီးလုပ်သူက ဖုန်းဆက်ပြန်၏။ ကျွန်ုပ်လည်း သားကို ပိုက်ဆံ တစ်ပြားကမှ မပေးဘို့ တားရပြန်၏။

 

တော်ပါသေး၏။

ကျွန်ုပ်မဟေသီ၏ အကောင့်မှာ ဆွစ်ဇာလန်ဘဏ်ထက် စိတ်ချရသည်ဖြစ်ရကား ဟိုအကောင်မှာ ဘာမှ လုပ်လို့မရ။

(နင်မပြောနဲ့၊ နာတောင် ဘာမှလုပ်လို့မရလို့ လက်လျှော့ထားရတာ၊ အဟိ)

 

ကျွန်ုပ်လည်း စိတ်တိုလာသည်ဖြစ်၍ . . .

‘ဟေ့ကောင်၊ မင်းက ငါ့ကို အားအားလျားလျား၊ အယားလေးနဲ့ ဟန်းနီးမွန်းထွက်နေတာ မှတ်လို့လား။ ငါစာသင်နေတာ အနှောက်အယှက်ဖြစ်တယ်ကွ။ မင်းအခု ငါ့အိမ်က ထွက်ပါ။’

‘ဟိုလေ ဒါကဒီလိုရှိပြီး ဟိုဟာက ဟိုလိုရှိပါတယ်’

‘ဟေ့ကောင်၊ မင်းထွက်မလား မထွက်ဘူးလား၊ ငါ ရဲကိုခေါ်လိုက်ရမလား’

 

ထိုအခါကျမှ ပြူးပြူးပြာပြာနှင့် ထွက်သွား၏။ ဖိနပ်တောင် အိမ်ရှေ့မှာ မစီးရဲသည်နှင့် ဟို့ဘက်ရောက်မှ စီးလေသော ဟူ၏။

 

အိမ်ပြန်ရောက်မှ ကျွန်ုပ်က သားကို ဆုံးမရ၏။

 

‘ဒီမယ် သား၊ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ လူလိမ်တွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ မင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မယုံလေနဲ့။ ဖေရီး အလိမ်ခံခဲ့ရတာတွေ သားကို အားလုံးပြောပြခဲ့ပြီးပြီ။ သားအလှည့်မှာ အလိမ်မခံရစေနဲ့။ အဲဒီကောင်ပြတဲ့ မီးဖို မီးမညီတာက gas diffuser က အပေါက်ကလေးတချို့ ပိတ်နေလို့ကွ၊ အဲဒီအပေါက်ကလေးတွေကို အပ်ကလေးနဲ့ သေသေချာချာ ဖွင့်ပေးလိုက်ရင် ပြီးတယ်။ ဖေရီး ကောင်းကောင်းလုပ်တတ်တယ်။ တစ်ပတ်ကို ၇ ရက်စလုံး အလုပ်လုပ်နေရလို့ ဘယ်လိုမှ မအားလို့ မလုပ်ဖြစ်တာ။ သားအမေ ဒီမီးဖိုတစ်ခုလုံးလဲတာမှ ၇၅၀ ပဲ ပေးရတယ်။ လဲပြီးတာ ၅ နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး။ တကယ်လို့ သူပြောသလို ဓာတ်ငွေ့ယိုစိမ့်နေတယ်ဆိုရင် အနံ့ ရရမှာပေါ့ကွ။ အခု သား ဘာနံ့ရသလဲ။ blah blah blah . . .’

ဖူး ပြောရတာ မောထှာ။ ယခွမ်းဒဲ့မှ

 

မိတ်ဆွေများခင်ဗျား -

ဤဒွန္နယာကြီး၌ လူလိမ်များဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် ရှိသည်ဖြစ်ရကား အသင်တို့သည် အလိမ်မခံရစေရန် ကြပ်ကြပ် သတိပြုကြပါဟု သတိပေးလိုက်ရပါကြောင်း . . .

 

လူအချင်းချင်း လိမ်လည်ခြင်း၊ ကင်းရှင်းကြပါစေ။

 

ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

 

အေးငြိမ်း

၁၅ ဇွန်လ၊ ၂၀၂၆

ဂဟေ သီအိုရီနှင့် လက်တွေ့

“ကိုအေးငြိမ်း - ဟိုမှာ ကုလားဆိုင် အသစ်တစ်ခုဖွင့်ထားတယ်။ လာဗျာ လက်ဖက်ရည် သွားသောက်ရအောင်”

 

မနေ့က ကိုပီတာနှင့်တွေ့တော့ သူ လက်ဖက်ရည်သောက် ခေါ်သည်နှင့် လိုက်သွား၏။ ဆိုင်က ခုမှ အသစ်။ ဖွင့်တာ မကြာသေး။ ကျွန်ုပ်တို့ ကျောင်းဘေးနား ကပ်လျက်။

 

လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ဂဟေဆော်တာနှင့် ပတ်သက်၍ သူ့ကို မေးရ၏။ သူက နှစ်အတန်ကြာ ဂဟေဆော်လာခဲ့သူ ဖြစ်၏။ ဝါသနာအရ လေ့လာလိုက်စားခဲ့သောကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ဂဟေနှင့်ပတ်သက်၍ စာတွေ့ဗဟုသုတ အနည်း အကျဉ်း ရှိပါ၏။ လက်တွေ့အရမူ သူများတွေ ဆော်နေတာသာ တွေ့ဖူးသည်။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် တစ်ခါမှ မဆော်ခဲ့စဖူး။

 

ပထမတစ်ခုက သူတို့ အမ်ပီယာကို ဘယ်လိုချိန်သလဲဆိုတာ သိချင်၏။ ဘယ်ဂဟေ၊ သံပြားအထူဘယ်လောက်ဆိုရင် အမ်ပီယာဘယ်လောက် ထားရသည်ကို စာအုပ်များထဲ၌ ဇယားများဖြင့် ဖော်ပြထားတာ ဖတ်ဖူးပါ၏။ သို့သော် တကယ့် လက်တွေ့မှာ သူတို့ အဲသလို စာအုပ်ကြီးထဲမှာ ပြထားတဲ့အတိုင်း အတိအကျ လိုက်နာပါသလား။

 

နောက်တစ်ခုက Shock Prevention Device ကို ကျွန်ုပ် သိပ်မရှင်းပါ။ Ever Safe ၏ Experiential Learning Station တွင် ဂဟေဆော်စက်နှစ်လုံး ယှဉ်ပြထား၏။ တစ်လုံးက without Shock Preventor, နောက်တစ်လုံးက with Shock Preventor. Without Shock Preventor ဂဟေစက်တွင် ဗို့အား ၉၀ လောက်ပြထားပြီး with Shock Preventor ဂဟေစက်တွင် ဗို့အားကို ၁၀ လောက်ပြထား၏။ ဤသည်မှာ မှန်ပါရဲ့လား။ 10V နှင့် သတ္တုကို အရည်ပျော်အောင် ဆော်နိုင်ပါမည်လား။ ဤတွင် ပြထားသည့် 10V ဆိုသည်မှာ မည်သည့်နေရာက 10V ပါနည်း။ ဂဟေချောင်းကို ကိုက်သည့် electrode holder မှ ဗို့အားလား။ ဤသည်ကို ကျွန်ုပ် မရှင်း။

 

နောက်တစ်ခု ကျွန်ုပ်သိချင်သည်မှာ ဂဟေဆော်သူများ ကြုံတွေ့ရသည့် ပြဿနာများ ဖြစ်၏။

 

ဤတွင် ကိုပီတာပြောပြတာကို ကျွန်ုပ်က ပြန်လည် ဖောက်သည်ချလိုက်ပါ၏။ ကျွန်ုပ်တို့မှာ တီးတိုင်း ခဏတဖြုတ် လာရတာဖြစ်၍ သိပ်အချိန်မရ။ သူပြောသလောက် ပြန်ရေးပြပါမည်။

 

အမ်ပီယာချိန်တာက လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံပေါ် အများကြီးမူတည်တယ် ကိုအေးငြိမ်းရဲ့။

သံပြားအလိုက်၊ အီလက်ထရုတ် အရွယ်အလိုက် သတ်မှတ်ထားတဲ့ အမ်ပီယာရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒါကို အသေယူလို့ မရဘူး။ မီးက အခြေအနေအများကြီးပေါ် မူတည်နေတယ်။

 

ဥပမာ ဆိုကြပါစို့။

ဝပ်ရှော့ထဲမှာ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း ဂဟေဆော်နေတယ်ဆိုပါတော့။ မီးကို အရမ်းတင်စရာမလိုဘူး။ ဗို့အားအပြည့် ရနေလို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အမ်ပီယာထက် နည်းနည်းတောင် လျှော့လို့ရသေးတယ်။ ဥပမာ - သတ်မှတ်ထားတာက 75A ဆိုပါတော့။ 74A လောက် လျှော့ချလို့ရတယ်။

 

ဒါပေမယ့် ဝပ်ရှော့ထဲမှာ ဂဟေဆော်နေတာ ၄ - ၅ ယောက်လောက် ဖြစ်လာပြီဆိုရင်တော့ ဗို့အားကျလာတယ်။ အဲလေ၊ အများကြီးတော့ မကျဘူးပေါ့။ ဒါပေမယ့် တစ်ချိန်ထဲမှာ တပြိုင်နက်ဆော်လိုက်ရင် ကျသွားတယ်။ အဲဒီအတွက် မီးကို တင်ပေးရတယ်။ အဲဒီအတွက် ဂဟေဆော်တော့မယ်ဆို ကိုယ်နဲ့တချိန်တည်း ဂဟေဆော်တဲ့သူ ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိသလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရတယ်။ ရမ်းဆော်လိုက်ရင် ဂဟေသား ပျက်သွားတတ်တယ်။

 

ဒါက အခြေအနေတစ်ရပ်။

 

နောက်တစ်ခုက ဂဟေဆော်စက်။

ဂဟေဆော်စက်တွေကလည်း အမျိုးတူ၊ မော်ဒယ်တူတဲ့တိုင်အောင် တကယ် ဂဟေဆော်တဲ့ အခါကျတော့ မီးပေးရတာ ချင်း မတူဘူးဗျ။ တချို့စက်တွေက ပုံမှန်ရတယ်။ တချို့စက်တွေကျတော့ နည်းနည်း ပိုပေးရတာ၊ နည်းနည်း လျှော့ပေး ရတာတွေ ရှိတယ်။

 

ဆိုတော့ နေ့တိုင်း ဂဟေဆော်နေတဲ့သူဆို ကိုယ်သုံးနေကျ ဂဟေစက်ကို မှတ်ထားရတယ်။ တကယ်လို့ ကိုယ့်စက်ကို နောက်တစ်ယောက် ယူသွားလို့ စက်ပြောင်းဆော်ရပြီဆို သတိထားရတယ်။ အဲဒီအခါ တကယ်လို့ ဝပ်ရှော့မှာ ဂဟေစက် ၃ လုံးရှိတယ်ဆိုပါတော့။ ဘယ်စက်တော့ အမ်ပီယာ ဘယ်လောက် ထားရတယ်။ ဘယ်စက်ကတော့ ဘယ်လောက်မှ ရတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်ကတော့ စာအုပ်လေးထဲမှာ တေးပြီးမှတ်ထားတယ်။ အဲလိုလုပ်ထားမှ ဘယ်စက်ကို သုံးရင် အမ်ပီယာဘယ်လောက်ချိန်ရမယ်ဆိုတာ သိမှာ။ မဟုတ်လို့ တစ်ခါဆော်တိုင်း တစ်ခါစမ်းနေရရင် ဘယ် အလုပ်ဖြစ်တော့ မတုံးဗျာ။

 

ဒါက ဂဟေဆော်စက်။

 

နောက်တစ်ခုက ကိုယ်ဂဟေဆော်မယ့် သံပြား။

WPS (Welding Procedure Specification) ထဲမှာ သံပြားအထူ ဘယ်လောက်ဆိုရင် ဘယ်ဂဟေချောင်းကို သုံးရမယ်။ အမ်ပီယာဘယ်လောက် ထားရမယ်။ အကုန်ဖော်ပြထားတယ်။ ဒါကလည်း ယေဘူယျအားဖြင့်ပဲ။ သံပြားချင်း အတူတူ တောင်မှ ဟိုသံပြားနဲ့ ဒီသံပြား နည်းနည်းကွာသွားတတ်သေးတယ်။ (material composition လို့ ခေါ်မယ်ထင်တယ်။) ဟုတ်တယ်၊ သတ္တုမှာပါတဲ့ အရောတွေပေါ်မူတည်ပြီး ကွာတတ်တယ်။

 

တကယ်လို့ အလူမီနီယမ်ကို ဆော်မယ်ဆိုရင် အလူမီနီယမ်က သူ့ချည်းမဟုတ်ဘူး။ သူ့အပေါ်မှာ coating တလွှာ ရှိသေး တယ်။ အဲဒီ coating ကို အရည်ဖျော်ဘို့က အလူမီနီယမ်လိုတဲ့အပူထက် ပိုများတယ်။ ဆိုတော့ အဲဒါကို မသိဘဲ ဒီအတိုင်း သာဆော်လို့ကတော့ အထဲက အလူမီနီယမ်အသားတွေကို စားသွားတတ်တယ်။ ဆိုတော့ အလူမီနီယမ်ကို ဂဟေ မဆော်ခင် အဲဒီအပေါ်လွှာကို sand paper (ကော်ပတ်) နဲ့ စားပစ်ရတယ်။ ဒါမှ အလူမီနီယမ်သီးသီးကို ဂဟေဆော်လို့ ရမှာ။ မဟုတ်ဘူးဗျ။ Grinding တိုက်တာ မဟုတ်ဘူး။ Sand paper disc ရှိတယ်။ အဲဒါနဲ့ စားပစ်ရတာ။

 

ဂဟေဆော်တာ မီးများသွားရင် undercut ဖြစ်တတ်တယ်။ မီးနည်းရင်တော့ ဂဟေချောင်း ကောင်းကောင်းအရည် မပျော်ဘဲ အချောင်းလိုက်လိုမျိုး လိုက်လာတတ်တယ်။ မီးမှန်နေရင် ဂဟေဆော်တဲ့အခါ ဂဟေသားအရည်လေးက ကိုယ်ဆွဲတဲ့နောက် လှလှပပလေး လိုက်လာတယ်။ သတ္တုနှုတ်ခမ်းကို အဲဒီဂဟေသားလေးနဲ့ ဖုံးသွားတယ်။ ဟော - ဆော်ပြီးသွားရင် ဂဟေသားလေးကလည်း လှလို့။ ဆော်တဲ့သူကလည်း စိတ်ကျေနပ်လို့။

 

ဆိုတော့ ဂဟေဆော်တာမှာ ဂဟေသားကောင်းရဘို့ အရမ်းသတိထားရတယ်။

ကျွန်တော်ကတော့ ဂဟေမဆော်ခင် အစမ်းဆော်ကြည့်တယ်။

ဆိုကြပါစို့ဗျာ။ တိုင်ကီအကြီးကြီးကို ဆော်တော့မယ်ဆိုပါစို့။

တိုင်ကီကို တကယ်မဆော်ခင် အဲဒီတိုင်ကီရဲ့ သံပြားနဲ့ အလားသဏ္ဍာန်တူတဲ့ သံပြားကို အမှိုက်ပုံးထဲက ကောက်ပြီး ကိုယ်သုံးမယ့် ဂဟေစက်၊ တကယ်ဆော်မယ့် ဂဟေချောင်းတွေသုံးပြီး မီးအနည်းအများ အရင်ချိန် ဆော်ကြည့်ရတယ်။ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက် ဂဟေသား ရပြီဆိုမှ တိုင်ကီကိုဆော်ရတယ်။ မဟုတ်လို့ ဒီအတိုင်း တိုင်ကီကြီးကို ကောက်ဆော်ထည့် လိုက်လို့ မီးနည်းတာ များတာတွေ ဖြစ်သွားရင် သေရော။

 

ဂဟေဆော်တဲ့အခါ သံပြားသန့်ဘို့ကလည်း အင်မတန် အရေးကြီးတယ်။ သံပြားမှာ တခြား ချေးညှော်တွေ သံချေး အစအနတွေ လုံးဝ ကပ်မနေရဘူး။ လုံးဝ သန့်စင်နေရတယ်။ မဟုတ်ရင်၊ ဂဟေသားကို သွားထိတတ်တယ်။

 

သူက ကျွန်ုပ်ဘို့ မဆာလာတီး မှာပေး၏။ သူ့မဆလာတီးမှာ သောက်ကယိုးနည်းချိုသဖြင့် ကျွန်ုပ် မသောက်နိုင်။ ဆီးချို ဖြစ်ပါပြီဆိုကတည်းက ကျွန်ုပ်က သကြား၊ အချိုများကို ရှောင်လာတာဖြစ်၍ ကုလားလဖက်ရည်နှင့် တွေ့သောအခါ မူးမေ့သွားမတတ် ဖြစ်မိလေသော ဟူ၏။ သို့နှင့် အားတော့နာပါရဲ့ . . . တစ်ဝက်လောက်သောက်ပြီး ပစ်လိုက်ရလေ၏။

 

အချိန်လည်း ကျော်နေပြီဖြစ်၍ နောက်တော့ ဆက်ကြသေးတာပေါ့ဗျာ ဆိုပြီး ကျွန်ုပ်တို့မှာ စကားတပြောပြောနှင့် ပြန်ခဲ့ကြလေသတည်းစ်။

 

VRD (Voltage Reduction Device) အကြောင်း ဆောင်းပါးသီးသန့် ရေးပါမည်။

 

ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

 

အေးငြိမ်း

၁၄ ဇွန်လ၊ ၂၀၂၆

သေခြင်းအနုပညာ

မြေဝသုန်ရေ

ဂုဏ်ပြုအပ်တဲ့ ဧည့်သည်တစ်ယောက်ကို

ဆီးကြိုပေတော့ . . . .

 

ဗန်းမော်တင်အောင် သေဆုံးသည့်အခါ မြသန်းတင့်က ‘မုန်တိုင်းထဲကလူ’ ဆိုပြီး အက်ဆေးရေး၏။

ကျွန်ုပ်သည် ဆရာမြ၏ အက်ဆေးများကို နှစ်သက်စွာဖတ်ရှုလေ့ရှိရာ ဤအက်ဆေးသည်လည်း အလွန်ကောင်းသည့် အက်ဆေးတစ်ပုဒ် ဖြစ်၏။

 

သတ္တဝါမှန်က မွေးလာလျင် သေရမှာချည်း ဖြစ်၏။

သိပ္ပံပညာရှင်တို့က မသေဆေးကို ရှာဖွေကြ၏။ အိုမင်းရင့်ရော်ခြင်းကို တားဆီးနိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေကြ၏။

သို့သော် ကျွန်ုပ်ကတော့ အနှီသိပ္ပံပညာရှင်များ၏ အယူအဆထက် ဗုဒ္ဓ၏ အယူအဆကို ပိုကြိုက်၏။

 

မြတ်ဗုဒ္ဓက မွေးလာလျင် သေကိုသေရမည်။ မည်သူမှ တားလို့မရ။ ဤသည်မှာ သဘာဝဖြစ်၏။ သဘာဝကို လွန်ဆန်ဘို့ သူ မကြိုးစား။

 

ဗုဒ္ဓ၏ အယူအဆမှာ မွေးလာလျင် သေရမည်။ မမွေးလျင် မသေရ။ သို့အတွက် မမွေးအောင် လုပ်ကြရမည်။ မမွေးအောင် ဘယ်လိုလုပ်မည်နည်း။

 

နောက်ထပ် တဖန် ဘဝအသစ်ဖြစ်လာမည့် အကြောင်းများကို ဖြစ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းပေါင်းစုံသုံးကာ ဖြတ်တောက် ပစ်ရမည်။ အဘယ်ကြောင့် ဘဝသစ် ဖြစ်ကြရသနည်း။ အကြောင်းရှိလျင် အကျိုးရှိရမည်။ ထိုအကျိုးကို သတ်ပစ်နိုင်လျင် နောက်ထပ် ဘဝတဖန် မဖြစ်တော့။ ဘဝမဖြစ်တော့လျင် သေဘို့အကြောင်းလည်း မရှိတော့။

 

ကျွန်ုပ်ရေးသည့် ဤစာ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘဝသစ်တဖန် မဖြစ်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမည်နည်းဟု သင်ပေးဘို့ မဟုတ်။ ဘဝသစ်တဖန် မဖြစ်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမည် ဆိုသည့်အကြောင်းများကို မြတ်စွာဘုရားဟောထားသည့် တရားများ ထောင်သောင်းမက ရှိ၏။

 

ဤစာကို ကျွန်ုပ်ရေးရခြင်းမှာ ကျွန်ုပ်လည်း သေရမည်။ သင်တို့လည်း သေရမည်။ အားလုံး တစ်နေ့ကျ သေကြရမည့် သူချည်းဖြစ်၏။ သို့ဆိုလျင် ဘယ်လိုသေမည်နည်း။ ဒါ အရေးကြီး၏။

 

လူတစ်ယောက် ဘယ်လိုလူစားမျိုးဖြစ်သည်ဆိုခြင်းကို ထိုသူ အသက်ရှင်နေစဉ်ကထက် ထိုသူ သေဆုံးသွားသည့်အခါ ကျမှ ပိုမိုသိရှိကြရ၏။ ဘယ်လိုသိကြရသနည်း။ လူအများ၏ တုံ့ပြန်ပုံနှင့် အကဲဖြတ်လို့ရ၏။

 

ဗိုလ်ချုပ်တို့ လုပ်ကြံခံရစဉ်က လှည်းနေလှေအောင်း၊ မြင်းဇောင်းမကျန် တစ်တိုင်းပြည်လုံး ယူကျုံးမရ၊ အပူလုံးကြွခဲ့ ကြ၏။ ဗိုလ်ချုပ်သည် အသက် ၃၀ ကျော်ကလေး၊ လူရွယ်ဘဝ၊ ထက်တုံးမြက်တုံး၊ သန်တုန်းမြန်တုန်း၊ တိုင်းပြည် အတွက် အလုပ်လုပ်လို့ကောင်းတုန်း အချိန်၌ လုပ်ကြံခံခဲ့ရတာ ဖြစ်၏။ ဗိုလ်ချုပ် တိုင်းပြည်အတွက် လုပ်ခဲ့ရတာ ဆယ်နှစ်လောက်သာ ရှိပါသည်။ သို့နှင့်များတောင် တစ်နိုင်ငံလုံးက အဘယ်ကြောင့် ယူကျုံးမရ၊​ မျက်ရည်မဆည်နိုင် ဖြစ်ခဲ့ကြရပါသနည်း။

 

ဦးနေဝင်း သေဆုံးစဉ်အခါက မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်များ ပူဆွေးဝမ်းနည်းနေတာ တွေ့ဖူးပါသနည်း။ ဝမ်းမနည်း သည့်အပြင် အေဘေး၊ ခုမှသေရသလားဟု ကျိန်ဆဲတောင် နေလိုက်ကြပေသေး၏။ မသာတောင် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မချရဲ။ အမှန်ဆို ဦးနေဝင်းသည်လည်း တိုင်းပြည်အတွက် နှစ်ပေါင်းအတော်ကြာအောင် လုပ်သွားခဲ့တာ ဖြစ်၏။ သို့တိုင် ဦးနေဝင်းသည် ဘယ့်အတွက် ဗမာပြည်သူလူထု၏ မေတ္တာကို မရခဲ့ပါသနည်း။ (ကျွန်ုပ်ဆိုလျင် ယခုတိုင် နေဝင်းဆိုသည့် အသံကြားရလျင် ရောက်သည့်အရပ်ကနေ ဖနောင့်နှင့် ပြေး ပြေး ပေါက်လိုက်ချင်စိတ် ရှိတုံးဖြစ်၏။)

 

မြန်မာပြည်တွင် ၎င်းတို့ သေဆုံးသွားသည့်အတွက် ကြီးစွာသော ဆုံးရှုံးမှုကြီးဖြစ်ပြီး ဝမ်းနည်း တ,သ ပူဆွေးရသူများ ရှိသကဲ့သို့ ၎င်းတို့သေဆုံးခြင်းသည် တိုင်းပြည်အတွက် ကောင်းခြင်းမင်္ဂလာဖြစ်ပြီး လူအများ ဝမ်းပမ်းတသာ ဖြစ်ကြရ သူများလည်း မနည်းလှပါပေ။ ထိုသူများသည်ကား လောကအမှိုက်များသာတည်း။

 

သေတာ ဘာမှ မဆန်းပါ။

သို့သော် အဘယ်ကဲ့သို့ သေမည်နည်း။

လူအများ တမ်းတပူဆွေးရသည့်သူအဖြစ်၊ နှမြောတသ နေရမည့်သူအဖြစ် သေမည်လား။

မြေနိုး၊ သေတာကောင်းတယ် ဟု ဝိုင်းပြီး မေတ္တာ အပို့ခံ သေမည်လား။

 

အသင်သည် လူပီသသူဖြစ်အံ့။ လူအများအကျိုး၊ တိုင်းပြည် ကောင်းရာကောင်းကျိုးကို မိမိတတ်နိုင်သမျှ သယ်ပိုး ထမ်းရွက်ခဲ့သူ ဖြစ်အံ့။

သင်သေသွားပြီး နှစ်များစွာ ကြာသည့်တိုင် လူအများ၏ နှုတ်ဖျားတွင် တသသနှင့် စွဲကျန်နေခဲ့မှာ သေချာပါသည်။

သင် ဘယ်လိုလူမျိုးဖြစ်သည်ကို ကိုယ့်ဘာသာ ပြဌာန်းလို့မရ။ ပြည်သူများက ဝိုင်းဝန်း သတ်မှတ်ပေးတာ ဖြစ်၏။

 

ငါ ဘာဖြစ်ချင်တယ်ဆိုတာ ပါးစပ်နှင့် ပြောနေလို့ ရတာမျိုးမဟုတ်။

တကယ့် ရင်ထဲအသည်းထဲက စေတနာအရင်းခံနှင့် မိမိတတ်နိုင်သလောက် နှုတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊​ လက်ဖြင့်ဖြစ်စေ အများပြည်သူ အကျိုးကို သယ်ပိုးထမ်းရွက်နိုင်ဘို့သာ လို၏။

 

ကုသိုလ်လိုချင်လို့ အလှူလုပ်တာမျိုး၊ နာမည်လိုချင်လို့ သူတပါးကိုကူတာမျိုးတော့ မလုပ်ပါနှင့်ဟု အလေးအနက် တိုက်တွန်းလိုပါ၏။ ပိုက်ဆံကုန်တာသာနှင့် မောတာသာ အဖတ်တင်ပါလိမ့်မည်။

သင်ဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာ၊ သင်ဘယ်လိုလူမျိုးဖြစ်တယ်ဆိုကို ညာဝါဖြီးဖြန်းလို့မရ။ ပြည်သူများကား သင့်ထက် ပါးသေးသည်။

 

သင်၏ စေတနာအရင်းခံနှင့် လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်နေသမျှသည် အသေဖြောင့်ဘို့အတွက် ပြင်ဆင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိပါလေ။ သင်သာ တကယ် ကောင်းတာတွေလုပ်နေတာ မှန်လျင် သေမှာကို နည်းနည်းမှ ကြောက်စရာမလို။ ကောင်းတာလုပ်ပြီး သေသူသည် ဘယ်အခါမှ ဇောက်ထိုးမျိုးမျှော် ကျစရာ အကြောင်းမရှိ။ ဘယ်ဘုံရောက်ပါစေ ဆုတောင်းနေစရာ မလို။ အသင်သည် လက်ရှိဘုံဘဝထက် ကောင်းသည့်ဘုံကို ရောက်မှာဖြစ်သဖြင့် အသင်၏ ဆွေမျိုး သင်္ဂဟများအနေနှင့်လည်း အထွေအထူး ပူပန်နေစရာ အကြောင်းကို မရှိ။

 

အဲသဟာသည် သေခြင်းအနုပညာပင် ဖြစ်ပါသတည်း။

 

အချုပ်ပြောရလျင် ကိုယ်ဘာလုပ်နေသည်ကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သိပါစေ။

 

အခု ဤစာကို ဖတ်နေသူ အသင်မိတ်ဆွေသည်လည်း ဘယ်ကဲ့သို့သော သေနည်းဖြင့် သေချင်ပါသနည်း။

ဤသည်မှာ အခြားသူအပေါ် မူမတည်။ အသင်ကိုယ်တိုင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်အပေါ်မှာသာ မူတည်နေကြောင်း။

 

အသေဖြောင့်သူများ ဖြစ်ကြပါစေကုန်သတည်း။

 

ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

 

အေးငြိမ်း

၄ ဇွန်လ၊ ၂၀၂၆