ကျွန်ုပ်နှင့် ဆယ်စောင်တွဲအကြောင်း

ကျွန်ုပ် ငယ်စဉ်က ဆယ်စောင်တွဲစာအုပ်ကလေးကို အတော် သဘောကျခဲ့၏။

ပြောရလျှင် ဆယ်စောင်တွဲစာအုပ်သည် ကျွန်ုပ်ထံ၌ အမြဲရှိနေခဲ့တာ ဖြစ်၏။

ယခုလည်း ဆယ်စောင်တွဲကို version အမျိုးမျိုးဖြင့် စုဆောင်းထားကာ ရှိ၏။

 

အမှန်ဆို မြန်မာနိုင်ငံပညာရေးကို ဘုန်းတော်ကြီးသင် ပညာရေးဖြင့် စခဲ့တာဖြစ်၏။

တိုင်းသူပြည်သားတို့၏ ပညာရေးကို ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းများက တာဝန်ယူ သင်ကြားပေး၏။

ရှင်ဘုရင့်သားတော် မင်းညီမင်းသားများက အစ ဟို့ တောစွန်အုံဖျား ဇနပုဒ်သားများအဆုံး ဘုန်းတော်ကြီးသင် ပညာရေးကိုသာ အားကိုးကြရ၏။

 

ယခင် မြန်မာ့လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် သားယောက်ျားလေးများကိုသာ ပညာသင်ကြားစေလျက် မိန်းကလေးများ စာတတ်စရာမလို ဟူသော အယူအဆ အစွဲအလန်းသည် ထူးဆန်းစွာရှိခဲ့၏။ မိန်းကလေးများ စာရေးစာဖတ်တတ်လျင် ရည်းစားစာရေးလိမ့်မည် ဟူသည့် အယူအဆသည် ရှေးမြန်မာ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း အရိုးစွဲခဲ့၏။ အဲလေ မြန်မာ တွင်သာ မဟုတ်။ အခြားတိုင်းပြည်များတွင်လည်း ရှေးယခင်အခါ ကာလများက သည်အတိုင်းပင် ရှိခဲ့လိမ့်မည် ထင်ပါသည်။ မိန်းမများ ပညာမတတ်ရ။ မိန်းမများ ပညာတတ်စရာ မလို။

 

ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းများ၌ မည်သည်တို့ကို သင်ရမည်ဟု သင်ရိုး သီးသန့်သတ်မှတ် သင်ကြားကြလိမ့်မည် မထင်ပါ။

ဘုန်းတော်ကြီးများက အလျဉ်းသင့်သလို ကောင်းနိုးရာရာများကို သင်ကြားပေးကြတာဖြစ်၍ တစ်ကျောင်းတစ်ဂါထာ၊ တစ်ရွာတစ်ပုဒ်ဆန်း သင်ကြတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။

 

ဆင်စီးမြင်းစီး၊ ဓားခုတ်လှံထိုး အတတ်ပညာများပါသည့် အဋ္ဌာရသ (၁၈) ရပ် ဟူသည့်ပညာရပ်များမှာ သာမန်လူတို့ အတွက် မဟုတ်။ မင်းညီမင်းသားများအတွက်သာ ဖြစ်တန်ရာ ပါသည်။ မူးကြီးမတ်ရာများလည်း ပါချင် ပါပါလိမ့်မည်။

သာမန်ပြည်သူလူထုအတွက်မူ ဘုန်းတော်ကြီးသင် ပညာရေးဆို လုံလောက်ပါပြီ။

 

ပုဂံခေတ် ပညာသင်ကြားကြရာတွင် ပွဲကျောင်းနှင့် တဲကျောင်း နှစ်မျိုးရှိသည်ဟု မှတ်ခဲ့ဖူးပါသည်။

ပွဲကျောင်းဘုန်းကြီးများမှာ ရှောင်လင်ဘုန်းကြီးများကဲ့သို့ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။

မင်းညီမင်းသားများကို ပွဲကျောင်းဘုန်းကြီးများက ဆင်စီးမြင်းစီး၊ ဓားခုတ်လှံထိုး အတတ်ပညာများကို သင်ပေးပြီး

တဲကျောင်းက ပိဋကတ်စာပေများကို သင်ပေးသည်ဆို၏။

 

ဘုန်းတော်ကြီးသင် ပညာရေး၌ အခြေခံကို သင်ပုန်းကြီးက စ၏။

သို့သော် ရှေးယခင်က သင်ကြားခဲ့သည့် မြန်မာသင်ပုန်းကြီး၌ မလိုအပ်သည်တို့ များစွာ ပါနေ၏။ မြန်မာသင်ပုန်းကြီး၌ ပါသည့်စာလုံးပေါင်းများ၏ ၈၀ ရာနှုန်းလောက်မှာ မည်သည့်နေရာမှာမှ သုံးလို့မရ။

 

ဥပမာ ပြပါမည်။

ယပင်းဟထိုး၊ ရရစ်ဟထိုး သတ်ပုံ

ငြှောင့်း

မြှောင့်း

 

ဝဆွဲးသတ်ပုံ

ဃွယ့်း

 

ရရစ်ဝဆွဲးသတ်ပုံ

ဗြွယ့်း

 

အနှီစာလုံးများကို မည်သည့်နေရာ၌ သုံးပါမည်နည်း။ အဲလေ သုံးဘို့ထားလို့ အသံတောင် ဘယ်လိုထွက်ရမှန်း မသိပါ။

 

ဤတွင် ကျွန်ုပ်က ဆရာတင်မိုး၏ ကဗျာလေးကို သွားသတိရမိပါသည်။

ဘိုးသာယာ ကျောင်းမှာတုန်းဆီက

သင်ပုန်းကုန် ကျွတ်အောင် မတတ်သော်လည်း

 

ဆရာတင်မိုး၏အမေ သင်ပုန်းကြီးကုန်အောင် မတတ်ခဲ့တာ အဲသဟာတွေကြောင့် ဖြစ်မည် ထင်ပါသည်။

 

သင်ပုန်းကြီးပြီးသည့် ကျောင်းသားတို့အတွက် နောက်တဆင့်တက်ရသည်မှာ ‘ဆယ်စောင်တွဲ’ ဖြစ်၏။

ပြောရလျင် ဆယ်စောင်တွဲသည် ဘုန်းကြီးကျောင်းပညာရေး၏ ပြဌာန်းစာအုပ် ဖြစ်၏။

ဘုန်းတော်ကြီးများသည် ဆယ်စောင်တွဲစာအုပ်ကို ကိုင်ကာ ကျောင်းသားများကို သင်ပေး၏။

ဆယ်စောင်တွဲစာအုပ် မည်သည့်အချိန်က စတင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်၊ မည်သူက ပြုစုခဲ့သည်တို့ကို ကျွန်ုပ် မသိပါ။

 

ခေတ်မီစာရွက်နှင့် စာရေးကိရိယာများ မပေါ်ပေါက်ခင်က ဆယ်စောင်တွဲကို ပေရွက်များပေါ်၌ ရေးသား သင်ကြားခဲ့ကြ သည်ဆို၏။ သို့ဆိုလျင် ဆယ်စောင်တွဲသည် ကုန်းဘောင်ခေတ်ကတည်းက ရှိနေခဲ့တာ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ သို့တိုင် ဆယ်စောင်တွဲ၌ စတုရင်္ဂဗလ အမတ်ကြီး၏ လောကနီတိလည်း ပါသည်ဖြစ်ရာ ပင်းယခေတ်ထက်တော့ မစောနိုင်ဟု ခန့်မှန်းလို့ရပါသည်။

 

သဟာဆို အဘယ်ကြောင့် ဆယ်စောင်တွဲဟု ခေါ်ပါသနည်း။

စာ ဆယ်စောင်ကို တွဲထားသည့်အတွက် ဆယ်စောင်တွဲဟု ခေါ်ပါသည်။

ထို စာဆယ်စောင်မှာ -

၁။ မင်္ဂလသုတ်

၂။ အပြင်အောင်ခြင်း

၃။ အတွင်းအောင်ခြင်း

၄။ ရတနာရွှေချိုင့်

၅။ နမက္ကာရ

၆။ လောကနီတိ

၇။ ပရိတ်ကြီး

၈။ ရှင်မဟာသီလဝံသ ဆုံးမစာ

၉။ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ ဆုံးမစာ

၁၀။ စကားကြီး ၁၀ မျိုး

 

အချို့ ဆယ်စောင်တွဲများ၌ ကောင်းနိုးရာရာများ ထပ်ဖြည့်ကာ ၁၂ စောင်တွဲ၊ ၁၅ စောင်တွဲဟုလည်း ထုတ်ဝေကြပါ သေးသည်။

၁။ မင်္ဂလသုတ်မှာ မင်္ဂလာတရား ၃၈ ပါး ဖြစ်၏။

၂။ အပြင်အောင်ခြင်း - မာရ်နတ်၊ အာဠာဝက၊ အင်္ဂုလိမာလ စသူတို့ကို အောင်မြင်ခြင်း အကြောင်း

၃။ အတွင်းအောင်ခြင်း - မြတ်စွာဘုရား ကိုယ်တော်တွင်းမှ အဝိဇ္ဇာ၊ မောဟ အစရှိသည့် ကိလေသာရန်သူတို့ကို အောင်မြင်ခြင်း အကြောင်း  

၄။ ရတနာရွှေချိုင့် - ရတနာသုံးပါးကို ရွှေချိုင့်သဖွယ် အကာအရံပြုထားခြင်း အကြောင်း

၅။ နမက္ကာရ - မြတ်စွာဘရား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးတော်များကို ကြည်ညိုဖွယ်ရာ ဖွဲ့ဆိုထားသည့် ဘုရားရှိခိုး

၆။ လောကနီတိ - လူသားများအတွက် အကျိုးရှိရာရှိကြောင်း ဆုံးမစာ

၇။ ပရိတ်ကြီး - ဘေးရန်တို့မှာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးသည့် တရား

၈။ ရှင်မဟာသီလဝံသ ဆုံးမစာ - တိလောကဟု၊ မရနှိုင်းတူ၊ ဘက်မပြူသည် အစချီ ဆုံးမစာ

၉။ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ ဆုံးမစာ - လက်သစ်တောင်တာ၊ ယူဇနာပေါင်း၊ တာပြန်လောင်းသော် အစချီ ဆုံးမစာ

၁၀။ စကားကြီး ၁၀ မျိုး - ရေကူးညာတင်၊ ကောက်ပင်ရိတ်လှီး စသည့် စကားပြောနည်း ၁၀ မျိုး

 

ဆယ်စောင်တွဲကို ကျေညက်စွာ တတ်မြောက် နားလည်သွားပါက လူ့လောက၌ နေထိုင်နည်းကို အထိုက်အလျောက် နားလည်သွားနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော်လည်း ပညာဆိုသည်မှာ လက်ခံသူရော ပေးဝေသူပါ အထိုက်အလျောက် အရည်အသွေး ပြည့်ဝရမည်။

 

ပေးသူကလည်း ဖြစ်ဖြစ်မြောက်မြောက် မပေးတတ်။ လက်ခံသူကလည်း မတတ်သာလို့သာ သင်နေရသည်။ ယူလိုစိတ် မရှိ ဆိုပါက သင်သည့်တိုင် ဘာမှ အကျိုးရှိနိုင်မည် မဟုတ်။

 

ဘုန်းကြီးကျောင်းပညာရေးနှင့် ဝေးကွာသွားသည့် သည်ဘက်ခေတ်၌ ဆယ်စောင်တွဲဆိုတာကို ကြားဖူးချင်မှတောင် ကြားဖူးကြပါတော့မည်။ ကြားဖူးသည့်တောင် ဘာတွေမှန်း သိနိုင်မှာမဟုတ်။

 

တခြားဟာတွေ မသိတောင် လောကနီတိလောက်တော့ ဖတ်ဖို့ကောင်းလှ၏။ လောကနီတိသည် လူတို့ကို ပဲ့ပြင်ဆုံးမ ထားသည့် စာများဖြစ်သဖြင့် ယူမယ်ဆို ယူစရာတွေ အများကြီးရှိ၏။ ကျွန်ုပ်ငယ်စဉ်က လောကနီတိ စာပိုဒ်အတော် များများကို အလွတ်ရ၏။ ခုတော့ အတော်များများကို မေ့ကုန်ပါပြီ။

 

အမှန်ဆို ကျွန်ုပ်ထံ၌ ဆယ်စောင်တွဲအကြောင်း ပြောစရာ အတော်များများ ရှိ၏။

သို့သော်လည်း ယခုပင်လျင် အတော်ရှည်သွားပြီမို့ သည်မျှနှင့် နားပါမည်။

 

သည်တစ်ခါတော့ ခပ်ရိုးရိုးပဲ ဆုတောင်းလိုက်ပါသည်။

 

၇ ရက်သားသမီးအပေါင်းတို့သည် ဘေးရန်ခပ်သိမ်း ကင်းငြိမ်းကြပြီး စိတ်ချမ်းသာ ကိုယ်ကျန်းမာစွာဖြင့် မိမိခန္ဓာဝန်ကို ရွက်ဆောင်နိုင်ကြပါစေသတည်း။

 

ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

 

အေးငြိမ်း

၁၄ ဇန္နဝါရီလ၊ ၂၀၂၆